Atsız'ın edebiyat dünyasında en az sanatını konuşturduğu edebî tür olan hikâyelerde de diğer eserlerinde olduğu gibi mertlik, cesaret, fedâkârlık, askerlik ve şehit değerleri, sevda gibi erdemler ön plana çıkmakla birlikte tabiat unsurları da geniş bir yer tutmaktadır. Özellikle ay ve fırtına, Atsız eserlerinin alametifarikasıdır. Ay zaman zaman karakterleri izler, zaman zamansa onlarla iletişime geçerken fırtına, karakterlere ibret olması için adeta kudurur ve onlara felakete sürükleyerek ders verir.
Şehitlere karşı, o yüce insanların geride bıraktıklarına karşı hürmetsizliğin karşılığı olarak gökten "belâ" yağdığını sembolik anlatımlarla ifade etmektedir. Öte yandan Atsız gibi aşırı milliyetçi bir insanın "İki Onbaşı" adlı hikâye yazması da ilgi çekicidir. Biri Türk, biri Lehli iki onbaşının son anlarındaki dostluklarını yazıya dökmüştür. "Her Çağın Masalı", hikâyelerinin en iyisi ve olgunudur. Burada da cesaretin, mertliğin, çetin şartlarda korkusuzca yaşamanın değeri yükseltilirken kahpelik, korkaklık, sünepe ve dalkavukça yaşamak tahkir edilmektedir.