Emine’nin Kitaplığı
@ruhemeftun
Bir okur, bir kitapseverim kendi hâlimce...
İstanbul
İstanbul
14 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ermiş ÜzerineFelsefe
Selamlar,
Bir çarpıda bitebilecek, görünüşte incecik ama içerikte dolu dolu olan bir kitap okumak isterseniz Ermiş’i önerebilirim.
Ermiş, yani Mustafa isimli bir bilge 12 yıl boyunca sürgünde kaldığı şehirden vatanına dönmek üzere geminin bulunduğu limana gider. Oranın halkı bu bilgeyi o kadar sevmiştir ki peşinden gelirler, gitmesini istemezler. Bilgenin gitmekte kararlı olduğunu gördüklerinde ise şöyle derler;
“Ne sevgimiz seni bize bağlayabilir, ne de ihtiyacımız seni bizde tutabilir. Fakat gitmeden önce konuş bizimle, hakikati anlat! Çocuklarımıza anlatırız, onlar da çocuklarına, silinip gitmez böylece burada.”
Ve halk Ermiş’e sorular sordu. Bize aşktan bahset, özgürlükten bahset, dostluktan, zamandan, iyiden ve kötüden bahset dediler. Kitapta göreceksiniz zaten bu konular “Aşk’a Dair, Özgürlüğe Dair, Dostluğa Dair” gibi bölümlerle Ermiş’in cevapları başlıklar altında toplanmış.
Her bir satırı öğüt niteliğinde.
Altı çizilesi cümle o kadar çok ki, yazarın anlatımına düşüncesine hayran kaldım.
Ben bu kitabı çok sevdim, Halil Cibran’ı da
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Benim yorumumTarih
Yıllardır sadece adını bildiğim, içeriği hakkında hiçbir bilgimin olmadığı bir kitaptı. Geçenlerde burada bir okur arkadaşımızın kitap incelemesini okurken şu cümle beni cezbetti “Atatürk’ün okulların müfredatına konuşmasını istediği kitap” Hemen bir merakla satın aldım. İşler güçler derken okumak şimdiye kısmetmiş.
Yazarımız Grigory Petrov aynı zamanda ülke ülke gezerek vaazlar veren Rus bir papaz. Kendi gözlemiyle yazmış bu kitabı. Finlandiya’nın dirilişini anlatıyor.
Başka ülkelerin egemenliğinden kurtuluşunu, yeniden doğuşunu ele alıyor. Snelman önderliğinde öğretmenler, doktorlar, din adamları halkı eğitmek, ülkelerine sahip çıkmak anacıyla eğitimler alıyorlar. Cahilliği, fakirliği, eğitimsizliği yenmek için mücadele ederek bataklık olan ülkelerini Beyaz Zambaklar Ülkesi’ne dönüştürüyorlar.
Atatürk bu kitabı okuduğunda tam da halkının ve kendisinin içinde bulunduğu duruma benzetiyor. Bir ülke milli beraberlik ile nasıl kalkınır, eğitimin buradaki payı nedir, milli bilinç ve bağımsızlık nedir onu anlatan, 100 yıl öncesinin değil her dönemin kitabı olacak olan bu kitabın Türkçeye çevrilmesini ve Askeri okullarda okutulmasını emrediyor.
Geçtiğimiz yıllarda Sağlık Bakanlığı kitabı ücretsiz olarak sağlık personellerine dağıtmış.
Bu kitap en fazla bizim ülkemizde okunuyormuş.
Ne kadar anlatsam az kalır
Okuyun, hediye edin, tavsiye edin
Sevgiler
-SPOİLER İÇEREBİLİR!️
.
Kitap seksenlerin ortasında babası tarafından terk edilen, okumak ve annesine bakmak için çalışmak zorunda olan Cem ile o sıralarda su kuyusu açma işiyle uğraşan Mahmut ustanın arasında ilerliyor. Mahmut Usta Cem’e işi öğretir, öğütler verir, efsaneler anlatır. Aralarındaki adeta bir baba-oğul ilişkisi oluşur.
Kitapta ilk 90 sayfa su kuyusunu açma çalışmaları ele alınmış. Arazinin yapısı, dönemin şartları öyle ayrıntılı anlatılmış ki ilerlemiyor bir türlü. Biraz sıkıldım ve uzun süre elime alamadım
Bahsi geçen kırmızı saçlı kadın çok gizemli işlenmiş. Merak uyandırıyor. İlk başta önemsiz r ayrıntı gibi gelse de önemli bir karakter olduğunu sonradan anladım.
O ağır ilerleyen kitap 90lı sayfalardan sonra birden beklemediğim bir hızla ilerledi. Tüm gizemler çözüldü. Durum tahlilinden çok olayların nedeni ve sonucu anlatılmaya başlandı.Ortada olmayan karakterler bir anda ortaya çıktı. Kitapta Babayı öldürmek (kral Oidipus) ve Oğulu Öldürmek (Rüstem ile Sührab) temalı iki efsaneden bahsediliyor. Ve kitaptaki karakterlerin bu efsanelerden etkilenip hayatlarını ona göre şekillendirmeleri biraz saçmalık olmuştu. Orhan Pamuk’ un bu eseri romandan ziyade bol entrikalı bir dizi senaryosunu anımsattı bana. Sanki birden yazılmış, her olay ilk akla gelen yere bağlanmış gibiydi.
Sevemedim, bitirmek için çabaladım diyebilirim.
IKitaptaki olaylar Buenos Aires’e gitmekte olan büyük bir geminin içerisinde geçiyor. Bir tarafta okuma yazmada bile zorlanan ama satranç konusunda ustalaşmış Czentovic(Çentoviç), diğer tarafta bir takım politik sebeplerden dolayı aylarca işkence altında kaldığı hücrede satrançla haşır neşir olan Dr.B. Çentoviç için satranç bir güç, hırs ve para kazanma aracından başka bir şey değilken, Dr.B nin hayatının en zorlu dönemlerinde kendini diri tutabilmek adına -mecburen- oynadığı bir oyundur. Ve bu gemi seyahatinde iki usta karşı karşıya gelir, zorlu müsabaka başlar. Satranç hakkında pek az şey bilen birinin bile bu kitabı elinden bırakamayacağını temin edebilirim. Yazar bu eserinde bir oyunu anlatmış gibi görünse de satranç üzerinden yaşadığı dönemin sorunlarına da değiniyor. Kitapta fazlasıyla psikolojik durumlar ve öğelere yer veriliyor.
-Spoiler içerebilir!-
.
.
.
İnsancıklar romanı 1846 da yazılmış bir roman. Dostoyevski’nin ilk eseriymiş aynı zamanda. Yayımlandığı dönemde eleştirmenlerden oldukça fazla övgü almış, Dostoyevski’yi bir anda en tanınan yazar durumuna getirmiş. Rusya’da “ilk toplumsal roman” olarak nitelendirilen bu eserde acıma ve yoksulluk kavramlarının büyük yer kapladığı bir gerçek.
Kitap annesini ve babasını genç yaşta kaybeden yoksulluk içinde yaşamaya çalışan Varvara Alekseyevna onun uzaktan akrabası yaşlı bir kâtip olan Makar Aleksiyevich arasında geçen mektuplaşmalardan oluşuyor.
Makar’ın Varvara’ ya hediyeler alışı, “küçük güvercinim”diye hitap edişi, Varvara’nin neden paranızı benim için israf ediyorsunuz diye hayıflanması, naif sözcükleri hoş bir tebessüm bıraktı dudaklarımda. ️Onların dostluğunu ve o yoksullukta birbirlerine sahip çıkışlarını çok değerli buldum. 🥰Son bir kaç sayfada her şeyin beklemediğim bir şekilde değişmesi beni şaşırttı. Sonunu hiç böyle tahmin etmemiştim. 🤔
Sonuç olarak kitap daha çok mektuplaşma şeklinde devam ettiğinden, beni saran belirli bir olay örgüsü yok. Sürükleyici bir kitap diyemem. Ama Fyodor Dostoyevski’ nin ilk eseri olduğu için okumuş olmaktan mutluyum. .
.
