Rukiye ÇEVİK
@ruqovski7
Şu anda okuduğu kitap
“kimi gün dünya haritasını gözümün önüne getiriyorum, sonra da üzerine seni uzatıp düşünüyorum: bu dünyada benim ayakta kalabileceğim alanlar senin haritada vücudunun örtemediği yerler.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
bana kendimi bağışlamayı öğretebilirdin “
karanlığın içindeydi artık, bunu fark ettiği anda da farkındalığı sona erdi..
Dışarıdaki hayvanlar, bir domuzlara bir insanlara bakıyorlardı ama hangisinin insan hangisinin domuz olduğunu söylemenin imkânı yoktu.
“Tanrı bana sinekleri kendimden uzak tutayım, diye bir kuyruk vermiş ama keşke ne sinekler olsaydı ne de kuyruğum.”