Geçtim.
Gerçekten her şeyden geçtim.
Dudaklarımda sevgilimin kokusu ve teni.
Gözlerine yeşiller ne de güzel yakışıyor.
İnsanın kalası ve yaşayası geliyor.
Böyle de büyümek, böyle de çocuk kalmak.
Senin huzurunda, senin gülümsemende sabahlamak.
Bütün bunlar benden ve senden doğan.
Hani gözlerimizdeki acılardan mendillere damlayan.
Geçtim sevgilim.
Her şeyden geçtim.
Senden, kendimden, benden ve sendekilerden.
Bunun ismi olgunlaşmak mı?
Sence de acıya alışmak haksızlık sayılmaz mı?
İnsan neden büyüsün ki…
Cesaret aşkı devleştiren bir güç.
Çünkü çoğu aşk başlamadan biter.
Çünkü insan en çok sevdiğinden kokar.