Arzu Usta
@rzst
“Kendimizi bulmanın tek yolu onu aramaktır.”
Giresun
63 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir yaz akşamında ılık ılık esen rüzgâr gibi bir kitap...Bir yanım kitabı bir solukta okumak isterken diğer yanım tadını çıkararak usul usul okuma sevdasına düştü. Selime teyzenin sözlerini okurken etrafımdaki yaş almışların iç seslerini dinler gibi oldum. O satırların duygularında yoğruldum.Meltem'in hayata ve kendine tutunma satırlarında bazen kendimi buldum.Yaş aldıkça daha iyi anlıyorum ki,her şey olması gerektiği gibi... Tıpkı Meltem'in yorgunluğunun olması gerektiği zaman ve olması gereken kişiyle durulması gibi.Acaba senaryoları insanı yıpratmaktan öteye gidemiyor. "Olan biten her şey bizi bugüne hazırlamak içindi,talihsizlikler de öyle..." cümlesi insanı büyütüyor . Yaşanmışlıkların, tecrübelerin her iki tarafın birbirlerine hediye ettikleri hikayeleriyle merhem olduğu bu kitabı okumanızı şiddetle öneriyorum.(Tek tatlı eleştirim:Selime teyzenin evlatlarıyla kucaklaştığı sahnenin eksikliğini satırlarda görememek oldu.Benim hayalimde çok mutlular )
Kendi içsel yolculuklarında ilerlerken, farkında olmadan birbirlerine ışık olmuş üç kadın... Bitti sanarken yeniden başlayan üç hayat...Daha niceleri,bilmediğimiz yerlerde ,bilmediğimiz bir şekilde yapboz parçaları gibi birbirini tamamlıyor.Farkında olmadan belki de birimizin sevgiye inanması,hayata tutunması, gülümseme sebebi olabiliyoruz.Keşke hep böyle olumlamalar olabilsem,olabilsek... Sarah'ın hasta anlarında hayatına dışlanmışlık katmayan insan olsak.Giulia'nın zor anında çıkış kapısını açması için umut veren olsak.Smita'nın kızı ve kendisi kurduğu hayallerine giden yolda bir basamak olsak.Ne güzel olurdu. Kitabı okuduktan sonra etrafınızdaki her şeye ayrı bir renk katabiliyorsunuz.Katabilene.Keyifli okumalar.
Kendinden kaçış,zihnin odalarında gezinme,sorgulamacalar, rastlantılar,kesişmeler...Yazarın okuduğum kitaplarını bu kelimelerle özetleyebilirim.Dolaşırken zihnin odalarında ,karanlık odaları aydınlatıyor kelimeler,cümleler...Derin cümlelerinde duraklıyorum bazen.Düşünüp, dinlenip,ilerliyorum.Yorulmadan...Canfeda konağındaki ailenin zamanında halı altına süpürülmüş ,söylenememişleri dökülüyor bir gecede.Zamanın büküldüğü yerden buluşuyor Derviş Ali ve Handan'ın hikayesiyle.Keyifli okumalar.
"İnsanlığın tarih defteri aşkın gurura, geçmişe,yaralara,nedenlere yenildiği sayfalarla dolu" diyordu kitapta. Sedef ve Cem de bu defterde yerlerini aldılar artık. Sedef ve Cem'in mail arkadaşlıklarıyla başlamıştı hikâyeleri.
Kalplerinde birbirlerini tamamlamalarıyla devam etmişti. Ne yazık ki mutlu sonla bitemedi. Sedef , içindeki küçük çocuğun yaşadıklarını unutamadı.Vicdanı terazinin ağır kefesindeydi. Cem ise hayatta talip olduğu rolün kurban olduğunun farkına varamadı. Kitap altını çizdiğim cümlelerle dolu.Bazı cümlelerde kendimi buldum.Bence siz de kendinizden bir şeyler bulacaksınız.Tavsiye ediyorum,keyifli okumalar.
İshak...İyi bir insanın yapması gerekenleri fazlasıyla yaptı.Kendinden çok “masum gözleri”düşündü. Jülide... Farklıydı,güçlüydü.İçindeki vicdan susmadı. Aslında birbirini tanıyan,tamamlayan ,anlaşan ruhlar vardı ortada. Düşünsenize,Jülide’nin en zor zamanlarında baktığı tablo(kendisini resim yapmaya iten neden)gelecekte çok ilginç bir şekilde etrafından uzaklaşmak için yola çıkacağı insanın annesinin tablosuydu. Hep inanmışımdır,karşımıza çıkan insanların tesadüfi olmadığına.Birbirlerine benzeyen ya da birbirinden farklı insanların birbirlerinin zamanlarına,acılarına ,mutluluklarına vs... ortak oluşuna.Kesişmesine...
