T A Ş
Merhametsiz kalpleri sana benzetirler,
Sana dilsiz, sana ruhsuz dediler.
Hâlbuki senindir değirmendeki beste,
Seninle ruhuna biçim verir heykeltıraş.
Sana sürülür yüz, sana vurulur baş.
Sen, milyonlarca yıl, milyonarca insanın taptığı taş…
Sensin mehtabı süsleyen surlarla kemerlerle
Çeşmeler kemerler senden yapılır.
Senden yapılır Allah’a çıkan merdivenler
Ve Namaz vakti Müslümanlara senden haykırılır.
Allah sevmediği kullarını taş edermiş.
Görmedim ama inanırım.
Bir gün gelecek, gökten yağacaksın sanırım.
Taşlardadır vefa, taşlarda ebediyet…
Taştan başka tarihe ne bırakmış ki Medeniyet!
İnsanoğlu taş olur, baş yarar
Taşı üstüste kor yapar ve bir yandan yıkar
Ve bir gün uzatılır boylu boyunca Musalla Taşına,
Yine bir taş dikilir başına.
İşte o taştır insanoğlundan bâkî...
Üstünde bir tarih
Bir Fatiha
Ve bir de Huvel Bâkî…
Bu resimde, Matejko, soytarıyı ulus bilincinin simgesine dönüştürmüştür. Kraliçe Bona'nın Sarayı'ndaki balo tüm ihtişamıyla devam ederken, "Stańczyk", Smolensk şehrinin Moskova ile yapılan savaşta kaybedildiğini yeni öğrenmiştir ve bu sıkıntıyla, olduğu yere çöker. Saray ahalisinin geri kalanından ayrı bir yere yerleştirilmesindeki tek amaç, soytarının, Polonya'nın feci sonunun farkında olduğunu göstermektir.
(Eser: Stánczyk - Jan Matejko)
s. 450 
Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Resim
Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 ResimReklam
Bira kokusu sinmiş geceye,
ben yine s#kt#ğimin duvarının dibinde.
Kimse sormadı nasıl olduğumu,
ben de anlatacak kadar önemsemedim.
Bazıları hayatı yaşar,
ben kalıntılarını topladım.
Eskimiş kan lekeleri,yarım kalmış konuşmalar,
bir de sustukça büyüyen o boşluk.
Gitar tellerini parmaklıyorum,
ses çıkıyor ama içimdeki gürültü kadar sessiz.
Çünkü bazı şeyler şarkı olmaz,
insanın içinde çürür.
Kaybolduğumu sanıyorlar.
Oysa ben çoktan bulunmaktan vazgeçtim.
Koca bir mezarlıktır kalbim. Her biri başka bir nedenden göçüp giden mevtalar gömülüdür.
G.Ş
Reklam
Reklam