John Bowlby, sık sık Londra'daki Regent's Park'a gider ve burada çocuklarla annelerinin arasındaki ilişkiyi gözlemlerdi. Anneleri sessizce bankta oturmuş örgü örerken ya da kitap okurken, çocuklar da etrafta dolaşırlar, arada da omuzlarının üzerinden annelerinin kendilerini izleyip izlemediklerini kontrol ederdi. Ama annesi bir tanıdıkla karşılaştığında ve ayaküstü sohbete daldığında, çocuk koşarak annesinin yanına gider, yakınlaşır ve annesinin hâlâ kendisiyle ilgilendiğinden emin olmak isterdi. Bebekler ve küçük çocuklar, anneleri kendileriyle tam olarak ilgilenmediğinde gergin olurlar. Anneleri görüş açılarından çıktığında ağlayabilirler ve avutulamazlar ama anneleri döner dönmez sakinleşir ve oyunlarına geri dönerler.
Peygamberimiz ( sallallâhu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki:
" Haktan sapmayınız, dosdoğru yol üzerinde olunuz ve bile siniz ki, hiç kimse ameli sayesinde kurtuluşa erecek değildir.
"Dinleyenler" sen demi, ya Rasûlullah?" diye sordular. Peygamber" Allah beni rahmet ve fazileti altına almazsa ben de kurtuluşa eremem" diye cevap verdi
[ Müslim]