Vefa sadece yaşayana gösterilmezz (ASM)
Aişe (ra) anlatıyor ;"Hatice'yi kıskandığım kadar Peygamber (s.a.v)'in hanımlarından hiçbirini kıskanmadım. Halbuki ben (evlendiğimde) onu görmemiştim. Fakat Peygamber (sav) onu çokça anardı. Peygamber (sav) bazan/çok defa koyun keserdi, sonra onu parçalara ayırırdı, sonra onları Hatice'nin samimi dostu olan kadınlara gönderirdi. Bazan/çoğu defa ben, Peygamber (s.a.v)e: 'Sanki dünyada Hatice'den başka kadın yok?' demişimdir. Peygamber (s.a.v) de (onun iyiliklerini sayarak): 'Hatice şöyle idi, böyle idi. Ondan benim çocuklarım var' buyururdu.'
Ebû Hüreyre’den (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:
–İbadetlerinizde ölçülü ve titiz olun; (fakat) bilin ki hiçbiriniz (sadece) ameli sayesinde kurtuluşa eremez.
–Yâ Resûlallah (sav), sen de mi, dediler. (Bunun üzerine Hz. Peygamber (sav) şöyle dedi:)
–Evet, Allah, rahmetiyle ve lütfuyla kuşatmamış olsa ben de kurtulamam.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Kendimde insanlara nasihat verme selâhiyeti görmüyorum, böyle bir niyetim de yok. Ancak Hz. Peygamber’in (s) hayatında din ve dünya işlerini ayrı tutma gibi bir uygulamasına rastlanmadığını bilmekteyim. Onun ibadetlerini yerine getirirken İslâm’a uygun, diğer yandan sosyal hayatın icaplarını yerine getirirken İslâm’a uygun olmayan davranışlar içinde olduğuna tarih şahit olmamıştır.”
s e v i y o r s u n b e n i , anladım:
güneş tutulması gibi gülümsemen çünkü;
ö z l ü y o r s u n b e n i , anladım:
öpmesen, hemen baban ölecek çünkü;
g i z l i y o r s u n b e n i , anladım:
ne vakit seni düşünsem,
yeryüzü evinden kaçıyor çünkü..
O’nun Hz.Muhammed (s.a.v)hürmetine bizleri affeyle yarabbiDin
Hazret-i Ömer'in naklettiği bir hadîs, cennetten çıkarılan Âdem Peygamber'i, Allah'a şöyle yalvarırken tasvir ediyor:
«- Yâ Rab, M....... hürmetine beni affet!
Ve Allah'tan cevap alıyor:
«- Yâ Adem, O, benim için insanların en sevgilisi...
Değil mi ki, benden, O'nun hürmetine af istedin; suçunu bağışladım!»
M.S. III. yüzyılda yeni-Platoncu Porphyrios, Hıristiyanları genel olarak hayvan eti yediklerinden dolayı kınamıştı. Bu anlayışlar, sözcüğün tam anlamıyla, insancıldı; en azından kan dökme açısından, hayvanlara da insanlar gibi muamele ediyorlardı.
