Onun gözünde, aslında ölmüş olması gereken, utanmaz, şapşal bir hayalet, yani "canlı cenaze" den ibarettim
"Gerçek anlamda" ve "esasen" gibi birçok sıfat kullanılmış ancak "gerçek sevginin" ve "gerçek farkındalığın" ne olduğu hakkında elle tutulur bir şeyler yazılmamış... Sevgiyi ifade etme konusunda yönümüzü kaçırdığımız için bize "bu olmaz" , "şu olmaz" demek yerine "böyle yapın" , "şöyle yapın" diye güçlü bir şekilde söylerseniz, biz de yaparız. Kendine güvenen kimse var mı merak ediyorum. Burada fikir beyan eden insanlar her zaman , her koşulda aynı görüşe sahip olmayabilirler. Doğru umut ve doğru arzulara sahip olmadığımız için azarlanıyoruz, peki ama doğru idealin peşinden koşsak, bu insanlar bize destek olup rehberlik edecekler mi acaba?
Gerçekten kim olduğumu bilmiyorum. Okuyacak kitabım ya da taklit edeceğim bir modelim olmasaydı ne yapardım? Elim ayağıma dolaşır, bir köşede ezilip büzüşerek ağlayıp burnumu çekerdim herhalde.
Belki de artık gözyaşı olmayan bir kız oldum.