ŞYÖ
@s_oblomov
34 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitapta adsız kahramanımız kambur, cüce, yassı burunlu ve çirkindir. Yani toplum için tam bir “öteki” dir. Zengin bir çiftlik sahibi olan kahramanın içindeki tüm iyiliğe rağmen toplumun ondan beklediği gibi kötüye evrilemesi doğal bir süreçle gerçekleşir. Kitapta gitar, bir “kurtuluş imgesi” olarak kullanılmış. İç konuşma bölümlerini, yazarın okuru işin içine kattığı bölümleri, sohbet havasını çok sevdim. Kahraman bakış açısıyla yazılması da kitabın güzel bir özelliğiydi bence. Keyifle okudum, ilk bölümdeki dil ustalığına hayran kaldım, gerçekten uzun zamandır ilk kez bir kitaptan yoğun bir edebi zevk aldım. Modern bir Quasimodo destanıydı benim için. Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Orijinal adıyla dilimize çevrilen “Nasıl Rahibe Oldum” adlı bu kitap, nasıl rahibe oldumdan ziyade altı yaşındaki bir çocuğun gözünden yaşamı, sefaleti, eğitimi, ölümü, tutsaklığı ve insan ilişkilerindeki tuhaflıkları sorgulayan bir eser. Kitap “Hikayem, yani ‘nasıl rahibe olduğumun’ hikayesi yaşamımın erken bir döneminde başladı; altı yaşımı daha yeni bitirmiştim.” cümlesiyle başlar. Doğal olarak gerçek bir rahibe olma hikayesi okuyacağımı zannederken rahibeliğin metafor olarak kullanıldığını fark ettim. Bir dondurmacıda başlayan kahramanımızın hikayesi yine bir dondurma ile gerçeküstü bir biçimde son buluyor. Kitabı keyifle okudum. Cinsiyeti belli olmayan bu çocuğun hayata dair gözlemlerini okurken güldüğüm bölümler çok oldu. Eğlenceli bir kitaptı. Benim gibi çocuk kahramanların ana karakter olduğu kitapları sevenlere okumalarını tavsiye ederim.
Aleksi Zorba ve Bir Yolculuk HikayesiEdebiyat
Hem güldüren hem de hüzünlendiren bir dostluk hikayesi. Tabii ki bu hüzün asla arabesk bir hüzün değil. İnce bir sızı olarak kitabı kapattıktan sonra da sizi zaman zaman yoklayacak ve tatlı bir gülümsemeyle hatırlayıp “Ve hayat…” dedirtecek cinsten. Okurken derinliği açısından cümlelerin arasında kaybolmanız mümkün. Olay örgüsü ve kişiler açısından karmaşık bir roman değil asla. Bireylerin iç dünyasını ruh çözümlemeleriyle etkili bir biçimde aktarır Kazancakis. Yunan kültürüne dair detaylarla zenginleştirilmiş, Türk ve Yunan halkının dostluğunu vurgulayan karakterlerin de yer aldığı keyifli bir okumaydı.Aleksi Zorba’nın açık sözlülüğü , öz güveni, hoyrat ve kaba bir görüntü çizmesine rağmen ince ruhlu, kibar ve vefalı olması insana dair değerleri yeniden düşündürmesi açısından anlamlıydı benim için. Ve bu yüzden unutulmaz roman karakterlerim arasında Aleksi Zorba da yerini çoktan aldı bile.
Anadolu’da Bir “Yaban”Edebiyat
Ahmet Cemal. Çanakkale cephesinde sağ kolunu kaybetmiş, tekrar savaşamayacak olmanın üzüntüsüyle Porsuk Çayı yakınlarında bir köye yerleşen bir İstanbullu, bir “Yaban”. Kendini “Yaban” olarak adlandırmaktadır çünkü hem köylüler ona yabanlığını hissettirir hem de kendisi ne kadar onlar gibi giyinse, yaşasa, konuşsa da onlar gibi düşünemeyeceğini bilir. Romanda köylü-aydın çatışması kurgusal düzlemde ele alınarak realizmden etkilenmiştir. Olay örgüsü ve karakterler kurgu içerisinde tamamen romana sindirilmiştir. Mehmet Ali, Zeynep Kadın, Emine, Süleyman, Bekir Çavuş, İsmail, Salih Ağa, Emeti Kadın ve Hasan unutulmayacak karakterler olarak karşımıza çıkmaktadır. Anadolu’yu ve Anadolu köylüsünü küçümsediği iddiaları ise realizme dayalı gözlemciliğin doğal bir yansımasıdır. Ayrıca Ahmet Cemal, köylünün geri kalmışlığının sebebi olarak da yıllardır bu topraklardaki insanlara süregelen ilgisizliği görür ve köylüyü suçlamaz. Romanın sonunda Ahmet Cemal’in köylü ile içsel hesaplaşması romanda en etkilendiğim bölümdü.