Sayfalar arasında kendimi arıyorum;
bazen buluyorum, bazen altını çiziyorum.
Peki ya, önemli olan okuduğumuz kitaplar mı,
yoksa altını çizdiğimiz cümleler mi?
Ama bir de sözüm ona benimle arkadaşlık yapmış olanlar var, birlikte bir kadeh şarabı, bir parça peynir ekmeği bölüştüğümüz kardeşlerim var. Onlar da beni basamak yaparak beni kötülemeyi, benim şiirimin modasının geçtiğini söyleyerek, bana vurarak bir çeşit Brutusluk yapıyorlar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Maviye maviye çalar gözlerin
Yangın mavisine rüzgârda asi"
Bu iki mısra var ya, belki bir on yıl değil, daha fazla, çok daha fazla bekledi. Yani şiir bitti, bu başka türlüydü.