görmeden beni nasıl sevdiniz? nemi beğendiniz? bu hayat bir roman değildir. aman efendim her hayalin bu derece kolaylıkla hakikate dönüşmesine imkan olaydı dünyada hiç mutsuz kalmazdı. yahut o zaman herkes mutsuz olurdu. çünkü insanlara hakikat kadar da hayalin lazım olduğunu hayatımın henüz yirmiyi bulmayan yılları içinde tecrübe ettim. hayalin lezzeti hakikate dönüşmesinde değil, o ilk şeklini daima korumasındanmış. “
Eskiden her insan hakkında, hiçbir esasa dayanmadan, sırf mukavemet edilmez bir hissim, bir peşin hükmün tesiriyle nasıl: " Bu beni anlamaz!" demişsem, bu sefer bu kadın için, gene hiçbir esasa dayanmadan, fakat o yanılmaz ilk hisse tabi olarak: "Işte bu beni anlar!" diyordum...
çağırdığım sensin, yankım her yerde seninle
tek dinleyeni kalmayan bir anda en gür sedayla…
hiçbir gizemi sevmeyen bu ağızla…
seni çağırıyorum
gel de beni savrulmanın tadına kandır
beni avut
beni bu dünyada tut