Ben çok küçüktüm, hatırlayabileceğim bir şey yoktu. Sade dinlerdim, Bütün anlattıkları bende külçelenirdi. Birdenbire içim ağırlaşırdı.
Gözlerini kapattı. "Hani akşamla ağırlaşan sular vardır. Her şeyi içine ala ala. Bütün gün, başkalarının yaşadığı şeylerle zengin, işte öyle olurdum...
Sayfa 160 - Dergâh Yayınları
"-Ben dün akşam mühim bir karar verdim.
-Neye
-Yaşamaya
-Bu ne demek?
-Gayet sade, kendimi öldürmemeye"
Reklam
 Bir uçuruma uzatılmış bir kalas üzerinde yürür gibi sade tehlike ve muvazene’den ibaret bir hayat yaşıyordum
"Seninle bir daha
Dönemem en başa
Toplayamam parçalarımı
Dağıttın sağa sola
Kiminle avunduysan yokluğumda
Durma git git onun kollarına
Bu hikâye baştan yazılamaz
Yaşananlar hafızamdan
Acılar artık ruhumdan
Öyle kolay kolay kazınamaz
Olmaz seninle bir daha
Yürünmez bile düz yolda
Düşülmez tekrar bu tuzağa
Ateşe bir defa kör atlar insan
Bir dahakine asla"
"Gözlerinin değdiği her şeyi
Merdiven başında oturup
Başını okşamamı bekleyen kara kediyi
Kaldırım taşları arasında tutunup
Açmayı başaran sarı çiçeği seviyorum seninle
Karşı evin çatısında
Cıvıldaşan kumruları izlemeyi
Gökyüzünde halı desenli bulutları
Heybeme doldurduğum umutları seviyorum
Nefes alıp verişini bir yerlerde
Hep geç kalışlarını bir yerlere
Bitmeyen hayat telaşlarını,
Tatlı unutkanlıklarını
Güzel olan her şeye her varlığa saygını
Farkında olmadan bana kattıklarını
İçimde kıpırdanıp duran bu aşkı seviyorum seninle"
Reklam
Reklam