Kitapta harika bi gizem örtüsü vardı ,sonuna kadar aynı heycanla okumamı sağladı ve yazarın birinci kıtabını aratmadı. Sanki olaylar anında orada yaşıyo gibi bi roman .
Duygularını ifade edebilmek için bakkal, bakkal gibi, bahçıvan da bahçıvan gibi düşünebilseler, ken- dilerine yakışacak bir ifade coşkunluğuna kavuşacak zamanı bulabilselerdi; bütün şehir, gereksiz edebiyattan temizlenmiş olurdu. Yazık ki her zaman birinci sınıf bir bakkal, dördün- cü sınıf bir edebiyatçının üslubuna özendiği için, onu kul- lanmak zorunda kaldığı için, edebiyatçılar tarafından edebi bakımdan hor görülmektedir.