Fitzek'in pek çok kitabını okumuş ve ona hayran olan bir okuyucu olarak ilk defa bir kitabı elimde süründü. Sorun ne konu ne de akıcılıktı. Bir kitap bu kadar mı kötü çevrilir. Şahane kurgu ve aksiyon, anlamsız cümleler arasında sanki kaybolmuş. Bazen tam anlayabilmek için cümleleri 2-3 defa okumak zorunda kaldım. Sanki kitap okumuyor puzzle yapıyorsunuz. Fitzek, kitabın anahtar bulmacasının çözümünü teşekkür kısmında verdiğini yazmış. O bile çeviriye kurban gitmiş ve herkes cevabı İnterneten birbirine ve yapay zekaya sormuş.
Bir kez daha anladım ki; eğer eseri orijinal dilinde okumuyorsanız kurgu ve aksiyon kadar çeviri de önemli, hatta iyi bir eserde belki daha da önemli...
Mutsuzluğa dairİnceleme
Modern dünya bize sürekli "mutlu olma" sorumluluğu yüklerken, kitap bu dayatmaya bir başkaldırıyla yaklaşır. Eser, mutsuzluğu bir zayıflık ya da kaçılması gereken bir hastalık olarak değil; insanın varoluşsal bir gerçeği, ruhun en dürüst çıplaklığı olarak masaya yatırıyor. Okuru sahte bir teselliyle avutmak yerine, acının kalbine doğru cesur bir yolculuğa çıkarıyor.
Kitabın güzel yanı, hüznü acı ve kederi dramatize etmeden, onun sarsıcı gerçekliğini ortaya koyabilmesi. Yazar, bireyin iç dünyasındaki o tanıdık ama kelimelere dökülmesi zor olan boşluğu ilmek ilmek işlemiş. Sayfaları çevirirken hissettiğiniz şey yıkıcı bir depresyondan ziyade, derin bir anlaşılma hissi. Kitap size, "Yalnız değilsin, bu karanlık da insana dair," diye fısıldıyor.
"İnsan bazen öyle bir noktaya gelir ki, onu ayakta tutan şey umutları değil, mutsuzluğuna duyduğu o tuhaf ve sadık aidiyettir."
Neden okumalıyız?
Bu eseri şahane kılan şey, okuyup bitirdiğinizde içinizde bıraktığı hafifleme duygusu. Kitap, mutsuzluğun da tıpkı coşku gibi, insanı dönüştüren, derinleştiren ve olgunlaştıran bir yakıt olduğunu söylüyor.
Sonuç olarak yazarın ifadeleri gerçek dünya ile çok uyuşmasada mutsuzluğun kaçılması gereken bir canavar olmadığını anlatması açısından okunmaya değer.
Boris Cyrulnik
Boris Cyrulnik
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Selam kitap ailem iyi akşamlar bu akşam sizlere şahane bir kitaptan bahsedeceğim ;
"Firuzeyi Sever Gibi " Aslıhan Acartürk bu eserinde , gürültülü dünyada sessizce parıldayan, iz bırakan ve bittiğinde okuyucuyu kendi kalbiyle baş başa bırakan dokunaklı bir duygu muhasebesi.
Asım, Firuze, Ayşen, Hilal, Ahmet... Her birinin apayrı hikayesi vardı kendi içinde
İnsanlar yalnız kalmak istiyorlarsa onlara ulaşıp o yalnızlığı paylaşmayacağımızı anladım eseri okurken
Ulaşılmaz olabilmek de bizim elimizdeymiş...
Bir insanla aylarını da geçirsen aynı evin içinde olup aynı yatakta bile uyusan o sana izin vermiyorsa tanıyamıyormuş insan
Firuzeyi Sever Gibi, klişe bir olay örgüsünden ziyade, karakterlerin iç dünyasındaki kırılmaları ve yeniden ayağa kalkış çabalarını izlemek isteyen okurlar için oldukça rafine ve dokunaklı bir seçenek. Büyük patlamalardan ziyade, sessiz fırtınaların ve derin izlerin anlatısı.
Geçmiş ve günümüzden parçalar barındıran güzel bir eser okumak Asım'ın dünyasına misafir olmak isterseniz Firuzeyi Sever Gibi kitabının Yeşilçam tadında sayfalarına davetlisiniz
Herkese merhaba
Bugün sizlere benim gibi öykü okumayı sevenler için şahane bir tavsiye ile geldim.
Ben her zaman söylerim, bazı kitapların ruhu vardır diye, sayfaları çevirdikçe karakterlerin hikayeleri sarıp sarmalar okuru ve her bir satırda kendimizden bir parça buluruz, bazen karşımıza çıkan bir cümle ile hem hayatı hemde kendimizi sorgularken, bazen de gün yüzüne çıkmasını istemediğimiz duyguları kimse görmesin diye bir maskenin ardına saklayıp hiç olmamış gibi gösterirken, hayatımız boyunca bizi etkisi altına alan olaylar ile yüzleşip sessiz bir kabullenişe geçtiğimiz zamanların acımasız hissini hatırlarız yeniden.
Bulutuyla dolaşan kadın içinde birbirinden güzel ve etkileyici on dört tane öykünün olduğu çok güzel bir eser. Öykülerin hepsi çok kıymetli ama benim favorilerim
Erguvan zamanı, İri bir sinopsis"uzaklarda", Maske, kitaba ismini veren Bulutuyla dolaşan kadın ve Kız saçı öyküsü oldu çünkü,
Kız saçı öyküsünde karakterimiz dolabın bir köşesinde anneannesinin bir bezin içinde sakladığı saç örgüsünü bulunca geçmişine yaptığı yolculuğu ve saç örmenin hatta saçı uzatmanın ve kesmenin ne anlama geldiğini anlatıyor.
Bu güzel eseri herkesin okumasını tavsiye ederim, ben yazarın diğer eserlerini de en kısa zamanda temin edip okuyacağım
Domenico Starnone kalemiyle tanışma kitabım olan #yanlışhedef adlı eseri oldukça beğeniyle okudum. Kurgusu içerisinde derin anlamlar barındırdığından, okuyucusunu bolca sorgulatan bir eser. Üst kurgudaki baş karakterimiz kendi kendine girdiği monolog ve iç hesaplaşmaları, zihninde geçen geçmiş yaşamını ve içinde bastırılmış duygularını doğrudan biz okuyuculara aktardığı güçlü bir metin. “ insan yedisinde neyse, yetmişinde de odur.” atasözünün doğruluğunu gözler önüne seriyor. Kurgu başta şimdiyi, sayfalar ilerledikçe ise, geçmiş yaşamı bize anlatıyor. Baş karakterimiz on iki yıldır her bakımdan mükemmel bir kadın olan Livia ile evli. Eşi Livia, işi gereği şehir dışındayken, bir yandan eşi Livia diğer yandan iş arkadaşı Claudia ile mesajlaşan karakter, mesajları yanlışlıkla karıştırır. Yanlışlıkla atılan “ seni seviyorum “ mesajı sonrası, iş arkadaşı Claudia’nın yazdığı mesaj sonrası olaylar farklı yönde ilerler. Arzular, bastırılmış duygular, yaşamdaki tüm güzellikleri yok etmeye değer mi? Yoksa insan arzuları için her şeyi göze almalı mıdır? Eserin böylesine okunur kılmasını saylayan tabiki ustalıklı ve titiz çevirisi olmuştur. Bu şahane çeviri @erenyucesancendey hanımefendiye aittir. Her geçen gün Eren hanıma olan hayranlığım katlanarak artıyor. Dilimize @tersinekitap yayınevinden çıkan eseri naçizane tavsiye ediyorum.
Domenico Starnone 
Eren Yücesan Cendey 
Yanlış Hedef
Domenico Starnone Eren Yücesan Cendey Yanlış Hedef
Merhaba sevgili kitapseverler. Elimde ruhuma öyle iyi gelen bir kitap var ki!.. Nermin Yıldırım'a dair okuduğum ilk eser. Kendisini tanımakta geç kaldığımı düşündüğüm bir yazar. Nükteli bir dil, zeka belirtisi içeren şahane satırlar, samimi bir üslup. Kitabımızın kahramanı Feribe bir gün eşini aldatır. Aldatmak kelimesinin Feribe'nin hayatındaki izdüşümünü, duygusal çalkantılarını, geçmişle ve şimdiyle hesaplaşmalarını, kendisiyle kavgalarını ve en nihayetinde barışmasını, Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Saatleri Ayarlama Enstitüsü'nden esinlenerek oluşturulmuş MİM kurumu vasıtasıyla edebiyatla, 80 ve 90'lı yılların şarkılarla müzikle harmanlanmış eseri yer yer gülerek zaman zaman da kendi hayatınızda sorgulamalar yaparak okuyorsunuz. Altını çizdiğim çoğu cümleyle zevk alarak okuduğum bir yapıttı. Size kitabın son paragrafıyla veda ederken, keyifli okumalar diliyorum.
"Şimdi, sabah serinliğini içime çekip gökyüzünün yeni bir hikaye gibi ağır ağır aralanan tayfını seyrederken, nihayet hayallerime buluştuğum için memnunum. Yarın ne getirecek bilmiyorum ama her şeyi doğru yapmış değil, "Yaşadım" diyebilecek biri olarak ölmek istiyorum. Hayat hata yapmaktan korkmak için çok kısa. Korkmuyorum."
