şahrud

şahrud
@sahrud
Bıktığım Şeyler ve Yeşil Fanila
.. Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım. Keşke nane şeker gibi mentollü bir buluttan doğaydım Sonra gittin. Beyaz bir küf büyüdü evde, tersten yağan kar gibi. Keşke dünya toz şekeri ile kaplı olsaydı. Çocuk oldum sonra ağladım, yağmur bile beni ayıpladı. Söz dedim, söz verdim. Yüzüme bir daha çiçekli masa örtüleri sermeyeceğim. Sokakta kuş ölüsü bulmuş çocuk gibi ağladım. Söz dedim, söz verdim. Ruhumu gömdüğüm yer hala belli. Güneşi özledim, sonra seni Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım. Sonra gittin. Gözlerin bir yeşil fanila unutulmuş balkonda Sicim yağmur taklidi Artık iyice inceldi.
Sayfa 44·Kitabı okudu
Şiir
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
"Ben biraz absürd bir kulum galiba. Yani hayatım çoğunuzun anlam veremeyeceği basit ayrıntılarda geçiyor. Bir tür ayrıntı emekçisi olduğum söylenebilir belki. Ayaklarımın yere basmadığı ve ellerimle bulutlara tutunarak hayatımı sürdürebildiğim de.. Ama ne söylenirse söylensin bu beni diğer insanlarla aynı akıllı uslu düzlemde bir araya getirmeyecektir. Fazla şaşırmıyorum buna. Çünkü ben ayakları hiçbir zaman yere basmadığı halde ayakkabıları sürekli delinen biriyim."
Sayfa 6 - Hiçbişey
"Kimse yanında durduğu şeyi güzelleştirebileceğine inanmak istemiyor."
Sayfa 10 - Hiçbişey
"Ben pek yatmayı sevmem. Oturmaktan hoşlandığım da söylenemez. Ayakta durmaktansa düpedüz nefret ederim. Zincire de bağlı olsam boşlukta sallanıp duran bir madalyon olmayı ne kadar isterdim. Şimdi de sallanıp duruyorum ama doğrusu bir madalyon kadar değerim yok. Aksine sallanarak hayallerimi tüketiyorum sadece. İnsanın hayallerini tüketecek kadar vakti olmamalı.."
Sayfa 8 - Hiçbişey
İlkbaharda ve sonbaharda ten zaaflıdır.
Sayfa 107·Kitabı okudu
Edebiyat