Ak saçlı başını alıp eline ,
Kara hülyalara dal anneciğim,
O titrek kalbini bahtın yeline,
Bir ince tüy gibi sal anneciğim,
Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,
Gecenin ardında yine gece var,
Çocuklar hıçkırır anneler ağlar,
Yaşlı gözlerinle kal anneciğim...
Gözlerinde derin bir hiçin,
Kanadın yayılmış çırpınmak için,
Bu kış yolculuk var diyorsa için ,
Benide beraber al anneciğim....
Necip Fazıl Kısakürek
Necip Fazıl Kısakürek
Trump, İsrail’in İran nükleer tesislerine tek başına saldırmasına yeşil ışık yakıyor ama araya çok tüccarca bir şerh koyuyor: "Eğer küçük çaplı olursa..."
Rasyonel Analiz: Trump iki gün önce Versay'da petrol fiyatlarını düşürmek ve Hürmüz’ü açmak için İran’la bir mutabakat imzaladı. Şimdi İsrail'in İran’a topyekun, büyük bir savaş başlatacak şekilde saldırmasına izin veremez; çünkü bu durum petrolü yeniden 100 doların üzerine fırlatır ve kendi imzaladığı barış zaferini çöpe atar.
Ancak İsrail sağının öfkesini dindirmek ve Wall Street’teki lobilerin gazını almak için de Tel Aviv'e adeta bir "stres atma/itibar kurtarma operasyonu" izni veriyor. Yani "Büyük bir savaş çıkarmadan, İran'ın canını acıtacak küçük bir hava akını yapacaksanız arkasındayım, ama gemiyi batıracak kadar büyük oynamayın" diyor.
G7 Zirvesi’nde kameralar önünde Netanyahu'yu Lübnan'daki yıkım yüzünden sertçe eleştiren, arkada telefonda azarlayan Trump, Kanal 14’e çıktığında "İlişkimiz çok iyi, mükemmel" diyor.
Bu, Amerikan iç siyasetindeki seçim finansmanı ve lobi baskısının Trump’a nasıl bir adım geri attırdığının kanıtıdır. Trump, Netanyahu’nun şahsından nefret etse veya onun politikalarını "akılsızca" bulsa bile, ABD’deki Yahudi sermayesini karşısına alarak topal ördek konumuna düşemeyeceğini çok iyi biliyor. Kameralar önünde "Bibi ile aramız müthiş" tiyatrosu oynayarak içerideki finansal ablukayı dağıtmaya çalışıyor.
Lübnan saldırıları nedeniyle İsrail’e silah ambargosu iddiaları sorulduğunda "Bu konudaki söylentileri hiç duymadım" demesi, Trump’ın tipik bir inkâr ve zaman kazanma taktiğidir. Pentagon koridorlarında bu ambargonun konuşulduğunu sağır sultan bile bilirken, Trump bu topa girmeyerek hem İsrail'e açık açık mavi boncuk dağıtıyor hem de kendisini bağlayacak net bir taahhütten
tabi yazar adam "bi sal artık beni dünya ne darladın be" diyememiş kopar dizginlerimden demiş.
Sümeyye
@jeveuxdisparaitre
·sevgili dünya,
ne petekle balım kaldı,
ne derilecek çiçeğim
salıver artık beni
kopar dizginlerimden!
Damarlarıma zerk ettiğin o bayağı hazlara uyuşmak zorunda mıyım?
Kâğıda dökmediğin, etime kazıdığın karanlık yasalara boyun eğmek mesela.
"Şah damarından daha yakınım," demiştin, değil mi?
Geçen gün bir kız çocuğu öldü.
Bize durmadan çürüyen etimizi hatırlatan o kutsal ağzını kapat artık.
O çocuğun sönen gözbebeklerinde gördüm senin kusursuz cinnetini.
Fısıltılarını ilahi bir emir sanan sakallı sürünle boğuşuyoruz yeryüzünde.
Antik bilgeliğin mirası olan o sakalları, çocuk kanıyla kirlettiğin yetmedi mi?
Bir jilet ağzı, yüzlerindeki bu kanlı cehaleti kazımaya yetmeyecek kadar mı pahalı?
Sadece kuru bir canım kaldı elimde.
Gönder cellatlarını.
Üzerime sal o sürü sürü seçilmişlerini.
Kendi ölümünün selasını okuttun sen çoktan...
Nefesi kesilen o kız çocuğunun sağır kulaklarına.
Aşırı sağcı Ben-Gvir’in "Trump’ın anlaşması bizi bağlamaz, İsrail ABD’nin bir sömürgesi değil" cümlesi ile Netanyahu’nun "Güvenlik şeridinden çekilmeyeceğiz" inadı, sadece bir askeri strateji değil; İsrail sağının siyasal ve sınıfsal hayatta kalma refleksidir.
Beka Stratejisi: Netanyahu ve onun radikal ortakları (Ben-Gvir, Smotrich), içerideki iktidarlarını ve yargı karşısındaki dokunulmazlıklarını ancak ve ancak kesintisiz bir savaş statüsüyle koruyabiliyorlar.
Trump ve Pezeşkiyan’ın Lübnan dahil tüm cephelerde ateşi kalıcı olarak kesmesi, Netanyahu hükümetinin içerideki meşruiyet zeminini bir gecede havaya uçurur. Bu yüzden Trump’a telefonda "Saldırılara devam edeceğiz" diyerek, bizzat ABD başkanının "büyük zafer" imajını sahada sabote etme riskini bile göze alıyorlar.
Bu durum, küresel sermaye ile bölgesel militarizm arasındaki o organik bağın nasıl çatırladığını gösteriyor.
ABD'nin (Trump'ın) Derdi: Petrolün akması, borsanın rekor kırması ("Motorlarınızı çalıştırın" tweet'i) ve finans kapitalin küresel risk primini düşürmek. Trump için Ortadoğu dosyası kapandı, Versay'da imzalar atıldı, bilanço temizlendi.
İsrail'in Derdi: Bölgesel bir devlet olarak, yanı başındaki Hizbullah ve İran gerçeğiyle Amerikan koruması olmadan baş başa kalmak. Netanyahu çok iyi biliyor ki, ABD bölgeden elini eteğini çektiği an, İsrail’in Lübnan’ın güneyinde tek başına bir işgali sürdürmesinin askeri ve ekonomik maliyeti uzun vadede katlanılamaz olacaktır. Bu yüzden "Mücadele bitmedi" diyerek, Washington'ı yeniden sahaya çekmeye, o çözülen zinciri zorla geri bağlamaya çalışıyor.
Normal şartlarda yarın (19 Haziran) İsviçre’de bir imza töreni daha bekleniyordu ancak bugünkü Versay ve Tahran imzalarından sonra o masanın akıbetinin belirsizleşmesi, İsrail'in yarattığı bu diplomatik