Salih Uzun
@salihuzun
Zweigkolik
Can Sanat Yayınları
Namık Kemal Üniversitesi
İstanbul
İstanbul, 18 Haziran 1996
119 okur puanı
Temmuz 2016 tarihinde katıldı
Primo Levi ile Tanışma2023 Okuma Raporları
Herkes Merhaba ,
Primo Levi ile tanışmak için yanlış kitaptan başladığımı lütfen yüzüme vurmayın zira Boğulanlar Kurtulanlar isimli eserin Auschwitz Üçlemesi'nin sonuncusu olduğunu ne yazık ki sizlere bu incelemeyi yazarken öğrendim :/
Savaş sonrası Alman Edebiyatı ve savaşa/savaşın sonuçlarına dair eserleri okumaya bayılıyorum. Fakat bu konularda en iyi olarak nitelendirilen çoğu eseri henüz okumadığımı itiraf etmeliyim.
Kitaba gelecek olursak ; 2.Dünya Savaşı sırasında toplama kampına gönderilen yazarımız Alman hükümetinin toplama kamplarındaki tutuklarının ortalama ömürlerini uzatmaya yönelik aldığı kararla hayatta kalabilmiş. Sonrasında yazdığı üçlemenin sonuncusu ve 68 yaşındaki intiharından önce yazdığı bu kitap için Nazi toplama kamplarında yaşadıklarını anlattığı çarpıcı otobiyografik bir kitap diyebiliriz. Aslında tam olarak otobiyografik değil de daha ziyade toplama kamplarında yaşananların insanda bıraktığı fiziksel ve ruhsal sıkıntıların irdelendiği bir kitap demek daha doğru olacaktır. Üstelik kitapta Nazi Almanlarının yaptığı işkencelerin haricinde toplama kamplarında yaşayan insanların birbirlerine yaptığı acımasızlıklar da yer alıyor. Örneğin Nazilerin günlük verdikleri 800 kalorilik yemeği bile birbirlerinden çalmaya çalıştıklarını okuyunca çok ilginç ve tüyler ürpertici geldi bana. Bu arada belirtmek isterim ki ortalama bir insanın günlük alması gereken kalori 2000 civarıdır. . Ya da gaz odalarına götürdükleri insanların başına yine Yahudilerden birlerini koymuş olmaları ve bu Yahudilerin de iki gün daha fazla yaşayabilmek için bu işleme göz yumdukları kitapta açık ve aleni bir şekilde dile getiriliyor. . Yani neresinden bakarsanız resmen bir sosyal deney yaşanmış ve sonuçta insan ırkının zorluklar karşısında ne kadar aciz olduğunu her iki cepheden
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herkese Merhaba!
Beş bölümden oluşan “Buna Ömür Diyorlar” yazarın deyimiyle; Öyküleştirilmiş söyleşiler veya Söyleştirilmiş öykülerden oluşuyor. Yaşanmış ve tanık olunmuş insan hikayelerini anlattığı bu kitap ile Ayfer Tunç yine ruhumu on ikiden vurdu. Kitaptaki en sevdiğim kısım ise “Üç Portre Denemesi” bölümü. Birincisi Kendini bir dinozor olarak tanımlayan Mina Urgan ile ilgili yazı idi. Uzun zamandır okumak istediğim, fakat sırası bir türlü gelemeyen Urgan’ı Ayfer Tunç sayesinde bu sene okumayı düşündüğüm yazarlar arasına ekledim. İkincisi “Kedilerimi iyi doyurunuz ”un konu kişisi Hüseyin Rahmi Gürpınar da şimdiye dek okuduğum 4 kitabıyla da beni pişman etmedi. Yine bu kitap sayesinde bir kaç Hüseyin Rahmi Gürpınar okuması yapmam gerektiğine karar verdim. Üçüncüsü ise San’at Güneşi. Zeki Müren ile ilgili kısım. Müren ile ilgili bilmediğim çok şey öğreten bölüm. Tunç’un kalemine hayranlığımı kitap tartıştığım dostlarım bilirler. Fakat Tunç aynı zamanda çok da iyi bir öğretmen benim nezdimde. Ayfer Tunç ile henüz tanışmamış olanlara, yazarın kalemi ile tanışma kitabı olarak önerebilirim.
Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim!
Herkese Merhaba!
Denizin ortasında bir kayıkta yalnız başınıza ve yolunuzu kaybetmişken ne yaparsınız? Ümitsizliğe düşüp kendinizi suyun dibine mi atarsınız? Yoksa öleceğinizi bildiğiniz halde ölüm kelimesi sizi ürperttiği için öylece açlıktan ölmeyi mi beklersiniz? Yoksa umudunuzu bir an olsun kaybetmeyip “Ben buradan sağ kurtulacağım!” diye haykırarak yaşam mücadelesi için çabalar mısınız? Belki böyle bir durumla hiç karşılaşmadığımız ve ileriki dönemlerde de hiç karşılaşmayacağımızı düşündüğümüz için hiç savaş görmemiş bir insanın kolaylıkla “Savaşırız düşmanla ne var?” demesi gibi bizde kolaylıkla bu sorulardan birini seçeriz. İşte bu kitaptaki kahramanımız Luis Alejandro Velasco adlı denizci kardeşimiz için de belki de durum böyleydi ta ki denizde bir kayıkta yalnız başına on gün boyunca kalana kadar.
Marquez'den okuduğum 4.kitap ve her seferinde daha fazla seviyorum yazarı. Kalın kitaplarına başlamadan önce incelerle iyice alışmak istediğim için okumuş olduğum bu kitaba bayıldım. Sebeplerinden biri de okuduktan sonraki araştırmalarımda kitapta anlatılanların gerçekten yaşanmış olması. Marquez’in kitabında olan tüm bu olaylar tamamen gerçektir. 1955 yılında “Caldas” adlı bir muhrip denizin dibini boylar. Gemideki 8 mürettebattan sadece Luis adlı bir denizci kurtulur ve bu kardeşimiz yıllar sonra Marquez’in çalıştığı gazeteye giderek bu olayı anlatmak ister. Marquez bu göreve getirilir ve gazeteci kimliğiyle bu öyküyü yazar. Muhribin alabora olmasının sebebi fırtına değildi. O gün fırtınanın aksine hava pırıl pırıldı. Sorun muhripte taşınan aşırı yüklü mallardı ve burada büyük bir suç işleniyordu. Çünkü muhripte ne olursa olsun mal taşımak yasaktır. Yani bu kitap bazı suçları da ortaya çıkarıyordu. Tabi bu suçları çıkarması sebebiyle de gazete, baskılar üzerine
Reşat Nuri Güntekin ile Tanışma1000Kitap
Herkese Merhaba!
Yazar, Damga adlı romanıyla İffet karakterinin üzerinden meşrutiyet öncesi ve sonrasının sosyal, politik yaşamına ve ahlak değerine güçlü bir ışık tutuyor. İffet bir paşanın oğludur. İffet'in paşa babası kısa zamanda büyük bir çöküntüye girer. Bu çöküntü İffeti de sarsar. Sonra günün birinde İffet'e bir Su Değirmeni masalı anlatılır. İffet o zamanlar bu anlatılan masalın gerçeğini hesaba katmaz. Ve İffet dinlediği bu masalı kendi hayatında mucizevi bir şekilde yaşarken bulur. Bu masalı yaşaması Vedia karakterinin namusunu temize çıkarmak içindir. Vedia karakteri, Cemil Kerim ile evli olan bir kadındır. Vedia, çocuklarına ders gösteren İffet Bey ile kaçamaklar yapmaya başlar. Yine bu kaçamakları yaparken, ikisi de zor durumla karşılaşmışlar ve İffet dinlediği masaldan esinlenerek kendini aşık olduğu Vedia için feda etmiştir. Peki, bu fedakarlık yerinde olan bir fedakarlık mıydı? İffet bu sorunun cevabını yıllar sonra bir tesadüf eseri öğrenecektir. Damga romanı ismiyle de uyumlu içeriği ile okuyana zaman kavramını unutturuyor. Herkesin kütüphanesinde bulunması gereken ve kesinlikle okunabilecek bir başyapıt.
Keyifli Okumalar!
Herkese Merhaba!
Kitapları sever misiniz? Sadece okumaktan bahsetmiyorum ama. Kütüphanenize dizdiğiniz ciltlerin kenarlarını seyretmeyi, onlardan alıntılar yapmayı, açıp koklamayı, sayfalarına gelen en küçük hasarda bile içinizin sızlamasını kapsayan bir sevgiden söz ediyorum.
Cevabınız evetse Kâğıt Ev tam size göre demektir. Çünkü Carlos Maria Dominguez tarafından yazılan bu 92 sayfalık minik mucize tam da bizim gibi kitap âşıklarını konu alıyor. Hatta işin biraz da aşırısına kaçanları…
Keyifli Okumalar.
