Saliha Karagöl
@salishoz
Şöyle geliyor bana: Sanki olmasını istediğim şeyler çok yavaş oluyor ve olurken de onları düşündüğüm ve beklediğim gibi olmuyorlar, hepsi sanki beni öfkelendirmek için ağır ağır geliyorlar ve sonra birden bir bakıyorsun, hemen geçip gitmişler bile.
Saliha Karagöl
, bir kitap okuduPuan vermedi·538 syf.·
678 günde okudu
·Okunma: 10 Aralık 2025 23:08
·2025 1. kitabı
Bunu kabul edelim. Biz kadınlar bir anavatan inşa ediyoruz; her birinin gecelik düşlerden, günlük işlerden güçlükle koparılmış bir arazi planı vardır. Bu araziyi giderek genişleyen halkalar şeklinde yavaş yavaş yayarız. Bir gün o sürekli bir ülke olacaktır, ölülerden geri alınmış, diriltilmiş bir ülke. Diğer bütün dünyalarla birlikte varolan ve birlikte eşit olan Mundo de la Madre [Annenin Dünyası] (psişik anadünya). Bu dünya bizim hayatlarımızdan, ağlamalarımızdan, gülmelerimizden, kemiklerimizden yapılmıştır. Yapmaya değer bir dünyadır bu, içinde yaşamaya değer bir dünya, içinde hüküm süren ve nezih bir vahşi aklın bulunduğu bir dünya.
Duyarlı hicbir varlığın, bu dünyada masum kalmasına izin verilmez. Serpilip gelişmemiz amacıyla içgüdüsel doğamız bizi olgunların ilk anda göründükleri gibi olmadığı gerçeğiyle yüzleşmeye sevk eder. Vahşi yaratıcı işlev bizi, varlığın, algının ve bilginin birçok halini öğrenmeye zorlar.
Çoğu kadın başka birinin huyunda meydana gelen en küçük bir değişikliği bile hissedebilir, yüzleri ve bedenleri okuyabilir - buna sezgi denir - ve genellikle bilgilenmesini sağlayan bir dolu minik ipucundan yola çıkarak, muhataplarının kafasında neler olup bittiğini bilir. Kadınlar bu vahşi yetenekleri kullanabilmek için her şeye açık kalırlar. Ama sınırlarını kırılganlaştıran ve böylece onları ruhsal yaralanmalara maruz bırakan da bu açık oluştur.