Sally bir keresinde bana, “Diğer insanlar benden farklı bir dünyada yaşıyor. Renkleri görüyor,
her şeyi hissediyor, birbirlerini seviyor ve heyecanlanıyorlar. Ben bunların hiçbirini yaşayamıyorum. Benim için dünya gri. Ben dünyanın içinde yaşamıyorum; ona dışarıdan bakıyorum.” demişti.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Oysa onların suçu değildir.
Kimse mükemmel değil. Bazen insanlardan kusursuz olmalarını beklersiniz ve kusursuz olamadıkları için onlardan sonsuza kadar nefret edersiniz, oysa onların suçu değildir. Yalnızca sahip olmadıkları için size veremeyecekleri bir şeyi istemişsinizdir. Derken başka insanların hayatında aynısını yaparsınız, herkesi yüzüstü bırakan, hiç bir şeyi yoluna koymayan kişi siz olursunuz ve kendinizden öyle nefret edersiniz ki keşke ölüp gitsem dersiniz.
Bazen çektigi ıstarabın doğası ve uzunluğunun onu sıradan külfetlerin önemsiz düş kırıklıklarından
azade kıldığını düşünüyor. Yanm saat geciktiyse ne olmuş yani.
Hayatının en giizel
çağında. Böyle geçici keyiflerden haz almak artık onun görevi.Bir an sonra ölebilir. Her giin birilerinin başına
geliyor bu.
Marianne şimdilerde sadece kopuyor çevresinden, bu olaylar onu ilgilendirmiyormuş gibi davranıyor, ki bir anlamda ilgilendirmiyor da. Denise bunun kızının soğuk ve sevimsiz kişiliğinin belirtisi olduğunu düşünüyor. Marianne'de "sıcaklık" olmadığını düşünüyor; kastettiği, kendisinden nefret eden insanlardan sevgi dilenmeyişi.
