İsa sustu Salomi'nin sözlerini zor duyuyordu, çünkü bir an insanın, ister boyun eğdiğini düşünsün ister isyan ettiğini, Tanrı'nın elinde bir oyuncak olduğunu, sonsuza dek Tanrı'nın iradesine tabi olduğunu hayal etti.
“Salomi bugüne kadar kaç çocuk doğurttuğunu artık hatırlamıyordu ve onun için zavallı Meryem’in sancıları diğer kadınların sancılarından farklı değildi, çünkü Tanrı ilk günahtan sonra Havva’ya şöyle söylemişti: Acını ve çocuklarını çoğaltacağım, bu dünyaya çocuklarını acı ile getireceksin. Yüzyıllar acıyla, sancıyla geçti ama Tanrı henüz doymadı, işkence devam ediyor.”
Çiçek benim hayatımdan çıktı artık,
Soğuk ve renksiz durduğunu görüyorum önümde.
Çünkü o gençliğim gibi duruyor yanımda,
Hakikati düşe çeviriyor karşımda,
Nesnelerin sıradan netliğini
Sabah kızıllığının altın kokusuyla sarıp dokuyarak,
Hayatın gündelik sığ figürleri
Şahlanıyor beni hayrete düşürerek
Onun aşk duygusunun ateşinde.
Bir de daha ötesinde hissettiğim özlem,
Güzellik gitti artık, bir daha gelmeyecek.
İsa sustu. Salomi'nin sözlerini zor duyuyordu, çünkü bir an insanın, ister boyun eğdiğini düşünsün ister isyan ettiğini, Tanrı'nın elinde bir oyuncak olduğunu, sonsuza dek tanrının iradesine tabi olduğunu hayal etti.
Salomi bugüne kadar kaç çocuk doğurttuğunu artık hatırlamıyordu ve onun için zavallı Meryem’in sancıları diğer kadınların sancılarından farklı değildi, çünkü Tanrı ilk günahtan sonra Havva’ya şöyle söylemişti, Acını ve çocuklarını çoğaltacağım, bu dünyaya çocuklarını acı ile getireceksin, yüzyıllar acıyla, sancıyla geçti ama Tanrı henüz doymadı, işkence devam ediyor.