"Ölmüş," dedi huzursuzca. "Belki de ölü olmaktan korkuyordur. "
Durumu komiklik yapıp geçiştirmeyi düşünüyordu, ardından oradan uzaklaşır, bir daha asla olay yerine geri dönmezdi. Peter böyle yapsaydı diğerleri de memnuniyetle peşinden giderdi.
Ama ortada bir ok vardı . Kızın kalbinden söküp aldı ve çetesine doğru uzattı .
"Kimin oku bu? " diye sordu sertçe
.
"Benim," dedi Gezenti, hala dizlerinin üzerindeydi.
"Alçak herif," dedi Peter ve oku bir hançer gibi kullanacakmışçasına havaya kaldırdı.
Gezenti kendini korumaya yeltenmedi, bilakis göğsünü açtı . "Sapla Peter," dedi sakince, "doğru dürüst sapla. "
"Hafıza sapla samanı olağanüstü bir şekilde ayırır."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Dudaklardan öp, kalbe hançer sapla!..”
Drakula
HH, "Demek Celebi'yi okudunuz? deyince Emre, Evliyayn daha gecen hafta okuduğunu itiraf etmekten kaçınd1. Cünkü bu itiraf, Türk yazarlarım okumaya HH'den sonra başladığ yolundaki ikinci bir itirafta bulunmasımı gerektirecekti. HH, "Evliya Celebi'nin mizahıdr bu" dedi "Gezdiği yerleri, gördüğü insanları edebiyat tadıyla anlatır; hani șu büyülü gerçekçilik dediğiniz ve hayran olduğunuz türün en büyük ustasıdır. Daha on yedinci yüzylda göğsüne iğde dalı sapla- narak öldürülebilen vampirleri, başlarına kül sürerek kendilerini tavuğa dönüştürebilen kadınları, üflemesiyle nehirleri dondurabilen adamları anlatır. Müthiştir, müthiş."
olay ama.
Emre Karaca bir sey söylemese bile içinden adama hak vermek zorunda kaldı. Gerçekten de Evliya Çelebi, büyülü gerçekçiliğin üstatlarından biriydi; iyi ama herkes Güney Amerika edebiyatını didik didik edip büyük bir hayranlıkla okurken niçin kimse on yedinci yüzyalın Evliya Çelebisini böyle anlatmamıştı? Onun gerçeküstü kitaplarından neden genç okurların haberi yoktu? Bugünlerde gençliği kasıp kavuran romantik yakışıklı vampirlerin, üç yüz yl önceki bir metinde yer alması saşırtıcı değilmiydi? Kalbine iğde dal, sokularak öldürülebilen vampirler. Sonra vampir efsanesinin nasıl doğduğunu hatırladı; olayları yerli yerine oturttu.
"Hafıza sapla samanı olağanüstü bir biçimde ayırır. Büyük olaylardan on yıl, yirmi yıl sonra bunların insanın içinde hiçbir etki yaratmadığı ortaya çıkar. Sonra insan günün birinde bir avı, bir kitabın bir yerini ya da bu odayı hatırlar."