Puan vermedi·44 syf.·
2026 72. kitabı
Endonezya'nın 175 bin adasından biriymiş Bali. Kitapta mı hata var, seslendirmede mi bilemedim. Gerçekçi gelmeyince baktım, doğru sayı 17500-18000 civarı galiba. Çok da önemli değil ama şaşırtıcı. Bali kültürü hakkında detaylı ve hızlı anlatıma sahip bir kitap. Çocuklardan ziyade yetişkinler için daha güzel bence. Çok fazla bilgi var. Çocuklar için aşırı. Ayrıca kültür sorunu... Öncelikle kendi inanç ve kültürünü benimsememiş çocuklar için uygun değil kanaatimce. İçeriği çok zengin ama. Görselleri de öyledir muhtemelen. Sonunda Bali hakkında ayrıca bilgiler var. Hikâye hızlı aktığı için bu kısmın olması önemli bir detay. Bali'de çocuklara kaçıncı çocuk olduğuna göre sırayla 4 ad veriliyormuş. Beşinci çocuktan sonra sar başa. :) Çok garip. Çocuklar için önermiyorum ama yetişkinler için eğlenceli, kültürel anlamda çok zenginlik katacak bir kitap. Kurgusu ise şöyle; her gece bir oyuncağıyla uyuyan Bora o gece de maymununu seçer. Maymunu da onu memleketi Bali'ye götürür, Bali'yi gezdirir, ailesiyle tanıştırır. Kurgusal olarak da hoş. Gerçek mi değil mi siz karar verin, diyor. Kitabın sonunda Bali'de muz topluyorlar, sabah Bora'nın yatağında muz kabuğu buluyor annesi. :)
Dema min nû pirtûkê da destê xwe min ji xwere got bixwînim nexwînim hewceyî xwendina vê pirtûkê dike gelo (mamoste nebihîze welleh wê nifiran bike) lê piştî min hevoka pêşî
"Me bo hebûnê şer kir.
Baş e, evqas jiyanên ku qediyane, çi ne?
Ez di bin bandora hevokê de mam min fehm kir kū divê kû pirtûk bê xwendin
Lîlav di zimanê kurdî de tê wateya ava ku ji helandina berfê dertê, yanî ava biharê ya zelal û hênik. Nivîskar ev nav ne tenê wekî navekî fîzîkî, lê wekî metaforekê bi kar aniye. Çîrokên di pirtûkê de mîna lîlavê ne; carinan sar û cemidî ne (ji ber rastiyên jiyanê yên giran), carinan jî wekî mizgîniya biharê hênikahî û hêviyê didin dilê mirov.
Nivîskar vê pirtûkê de şêwazeke gelekî kurt, fersendî (mînîmalîst) û helbestî bi kar tîne. Çîrokên wî dirêj nabin; bi çend hevokan an bi rûpelekê dikare cîhaneke mezin bide avakirin. Ev yek di diyalogên pirtûkê de jî xwe dide nîşandan. Wekî ku di pişt pirtûkê de jî tê gotin, dema ku jê tê pirsîn "Çima helbest û çîrokên xwe wisa kin kin dinivîsî?", ew dibêje: "Mirin li ber deriyê me teva ye. Ez naxwazim yek helbest û çîrok jî di nîvî de bimîne." Ev bersiv bi xwe jixwe felsefeya pirtûkê û leza jiyanê ya di nav sînorên mirinê de nîşan dide.
Zimanê pirtûkê kurdiyeke şirîn, herikbar û zelal e. Nivîskar ferhengoka deverê (Batman û derdora wê) û rîtma zimanê axaftinê pir baş di nav hunera çîrokê de bikaranîye
Pirtûk rasterast ji dilê civakê û jiyana rojane pêk tê Di pirtûkê de mirov rastî gelek mijaran tê
Evîn û Hesret Têkiliyên di navbera mirovan de, evînên ku di nîvî de mane û hesreta demên berê.
Şer, Wendabûn û Êş Bandora şer û rewşa psîkolojîk a li ser civakê, trawmayên ku mirov di jiyana rojane de dikişînin.
Rastiya Jiyana Bajêe Hevrikiya mirovê nûjen a bi bajêr re, tenêbûn û hewldana hebûnê .
Karakterên pirtûkê ne
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Adi sevgi macərası kimi başlayıb şok edici hadisələrlə biten bir kitab......" Sakın yalan söyleme"..
.
Evli bir cütlük almaq istədikləri evə baxmaq üçün yola düşürlər. Nəhayət evə birtəhər daxil olmağı bacarırlar. Lakin bu evdə qəribə səssizlik var.
.
Əvvəllər psixiatr Dr. Hale'nə aid olduğu məlum olan evdə qarlı havanın gətirdiyi --yol bağlanması kimi məsələlərlə uz üzə qalıb evdə bir neçə gün qalmağa məcbur olurlar.
.
Bir neçə aydır itən psixiatrın itme sebebleri, evdən gələn qəribə səslər, evdə tapılan gizli bölmələr; bu bölmələrdə xəstələrə aid olan yuzlərlə səs yazma aparatları....
.
Sirlər açılır, artıq yalan yoxdur. Həqiqətlər isə ayrı bir dərd...
.
Yazıçı digər kitablarında olduğu kimi bu kitabda da oxucunu aldadıb , başqa başqa şeylərə inandırıb sonra alt- üst etməyi bacarıb.
Başda oxuduqlarin , daha doğrusu oxuyub hiss etdiyin duyğular sonunda şar kimi partlayır)).
Başda hiss edərək oxuduğun kitabı sonuna doğru şokun təsiri ilə qəribə hisslərlə oxumağa davam edirsən.
.
Bu arada yazıçının qələmini çox sevirəm.
Əgər Mc Fadden qələmi oxuyursansa, həm sitatları həm də hadisələri düşünürsən.
Həm də bu mövzunu necə düşünə bilməsini...
Kitabı sirli saxlamaq üçün çox yazmaq istəmurəm. Amma oxusaz bəyənəcəksiz.
Xoş mütaliələr.
Tam bir ters köşe mi gerçektenDüşünce
Viral oldu diye aldığım; biraz aksiyonla ve heyecanla başlayan, sonrası ağdalı bir hırsızlık hikayesi ve sansürsüz kelimelerden küfürlerden oluşan sıradan bir ters köşe kitap...
"Uzaklığın, düşleyince yapyakın,
Sar bu canı, yak bu denizi Zemheri gülü ikindi güneşi
Yaylaçiçeğim, karanfil saçlım,
Bölüşelim, ölümcül yalnızlığı."
1940 kuşağının lirik ve kendine özgü sesi
Oğuz Tansel, bundan önceki tüm şiirlerini 1986'da
Sarıkız Yolu adıyla biraraya toplamıştı.
Dağı Öpmeler, Oğuz Tansel'in ölümünden (1994) sonra kızı Aysıt Tansel tarafindan bir dosya haline getirildi.
Salâh Birsel Oğuz Tansel için "Dostumuz bir
doğa vurgunudur. Dağlarda duman duman ormanlardan, karlı uçurumlarda mavi sabahlardan geçip gider" diyordu. Dağı Öpmelerle Salâh Birsel'in bu tanımı daha da koyulaşıyor.
Selam kitap dostlarımm bugün çok güzel bir şiir kitabı ile karşınızdayımm.
Yazarin şiir kitabı ile yeni tanıştım fakat dizeler oyle duygu yüklüydü ki daha ilk şiirde kendimi kitabın içerisinde buldum.
Bu şiirler, insanın hem kendini hem de sevdiğini aradığı derin bir yolculuğun izlerini taşıyor. “Toprak” ile başlayan anlatı, varoluşun özüne dokunurken; insanın geldiği yeri ve döneceği kucağı hatırlatıyor. Ardından “Sen” ile birlikte dünya değişiyor—şehirler kararıyor, yıldızlar sönüyor, ama bir gülüşle her şey yeniden doğuyor. Aşk burada sadece bir duygu değil, nefes gibi, hayatın kendisi gibi.
Özlem, bu şiirlerde en çok hissedilen yara. Dokunuşu, sesi, varlığı eksik olan birinin ardından kalan boşluk; satırlarda ağır ama tanıdık bir sızıyla yankılanıyor. “Sar beni” diyen bir ruhun çaresizliği, sevgiye duyduğu ihtiyaçla iç içe geçiyor. Bazen kaçmak istiyor insan, bazen sadece kalıp beklemek…
Ve sonra zaman… Duruyor. Takılı kalıyor bir vedanın anında. Geçmiş, gelecek, hepsi bir kişide düğümleniyor. Bu şiirler, aşkın hem iyileştiren hem de yakan tarafını, en sade ama en derin haliyle hissettiriyor. Okuyanın kalbine sessizce dokunup, kendi özlemlerini hatırlatan bir iz bırakıyor.
