Kitap Hakkında Kişisel Görüşlerimdir (Spoiler içerir)Alıntı
Kitabı bitirdiğimde üzüldüm. Çünkü kitap ilk 120 sayfasında bende oluşturduğu ön yargı ve hoşnutsuzluğu yıkamadığı için son kısmını beğenmeme rağmen tamamını düşündüğümde hayal kırıklığı oldu.
Ön yargımın oluşmasının ilk nedeni de okuruna 'canciler, kanki' gibi hitaplarda bulunulması... Kitap konuşma dilinde yazılmak istenmiş ama kişisel olarak fazla abartılı buldum. Kitabın neredeyse tamamı başka kişilerin alıntılarıyla dolu... Bazen bir sayfada bir paragraftan sonra o kadar bağımsız bir konudan bahşedilmiş ki; "bu burdan buraya nasıl geldi?" Ya da " Ne alaka?" gibi cümleler kurup durdum. Birde bir paragrafta ya içinde ya da sonunda bazen bir bazen peş peşe iki tane atasözü ya da ünlü düşünürlerin sözlerini görebilirsiniz sıklıkla. Kitabın ilk 120 küsür sayfasında oluşturulan dil tamamen kişisel yazar düşünceme aykırıydı, bu nedenle kitabın sonuna da her ne kadar yazar direkt olarak " ilk okuduysanız bana ısınmışsındır, kitabı sevdiniz." gibi düşünceleri dikte etmeye çalışıp bu cümleleri yazsada üzgünüm sevemedim.
Dipnot: Kötü eleştiri ve yorumlarda bulunanlar içinde yazar kitabının sonuna doğru iyi niyetle bakmadıkları için olduğunu söylemiş:
-> " Kırk yılda bir tanımayıp da tavsiyeyle kitabımı almış olanlar oluyor, onlar zaten asıl bilgiye odaklanmayıp başka bir yerden nem kapıyor."
-> "Yaşam, sizin nereye ve nasıl baktığınızla nasıl da ilgili.
'Baktığın benim, gördüğüm sensin' diyor Mevlana
Sizin ders çıkarma isteğiniz ve ileri yürüme niyetinizle ne kadar da bağlantılı."
Kitabın aslında vermeye çalıştığı: doğru ve dürüstlükle üretin ve adım atın. Ancak üslup ve bütünlük açısından benim için hayal kırıklığı oldu.
Reklam
Sürekli geri dönüp bakılacak, belki de çoğunu aslında hep içten içe hissettiğimiz, dışa vurmak için enerjiyle etkileşime gireceğimiz bir kitap. Sadece verilen araştırma örneklerinin kaynakça adresleriyle beraber dip not düşülmesi daha güzel olabilirdi.
Her bölümde farklı alemlerde ama bir o kadar da aynı alemde olduğumu düşündüm. İçselleşmiş duygular ve toplum ön yargısı, hatadan geri dönme, çoğu geri de kalmış duygular ön planda. Okumak keyifliydi.
"Sorunu kendi için kaldıran, sorunu ortadan kaldırır." Bu sözün hikayesi olabilir aslında. Çocuk kitabı kategorisine girse dahi bu kitaptan ders alması gereken bir sürü yetişkin birey vardır.
İlk 40 sayfası biraz sıkıcı geçsede, ilerledikçe merak uyandıran, insanı soru sormaya iten, sanat ve felsefe üzerinden ana konusu güzel işlenmiş bir kitap. Okudukça film izliyormuş etkisi yaratırıyor...
