Dünyaya bu çağda gelmiş olmak, teselli kabul etmeyen bir acı benim için. Ne kadar geç, Tanrım! Nasıl da solup buruşmuş dünya! Zamanın alacakaranlığında doğmuşum gibi geliyor bana ve öğlen güneşinin nasıl olduğunu hayal bile edemiyorum.
Hapishane yeteri kadar cezalandırmamaktadır: tutuklular daha az aç kalır, daha az üşürler, sonuç olarak fakirlerin veya işçilerin çoğundan daha az yoksunluk çekerler.
Ceza eğer artık en katı biçimleri itibariyle bedene yönelmiyorsa, neye müdahale etmektedir? Kuramcıların cevabı -bugün hâlâ sona ermemiş olan yeni bir dönemi 1760'lar civarında başlatanlarınki- basit, adeta aşikârdır. Bu cevap doğrudan doğruya sorunun içinde yer alıyormuşa benzemektedir. Madem ki bedene değil, o halde ruha müdahale edilmektedir.