ABD dün yapılan operasyonla Maduro'yu kaçırdı ve bugün Newyork sokaklarında sergiledi. Bu hadise insanın aklına Sezar ve efsasevi Kabile Reisi Vercingetorix'i getiriyor. Vercintegorix halkını köleleştirip mallarını yağmalayan Romalılara karşı çetin bir direniş başlattı. Ancak Galyalılar bir türlü birleşmeyi başaramadı ve nihayet Vercingetorix halkı daha fazla acı çekmesin diye teslim oldu. Sezar ise onu halka teşhir edip infaz etti.
Tabi Trump, Sezar değil. ABD, Roma değil ve Maduro da Vercintegorix değil ama bu şovun amacı bu hayal.
Okuduğum en zekice ve zor kitaplardan biriydi. 100 sayfalık bir monolog ve her ne kadar bir başkasıyla konuşuyormuş gibi olsa da aslında karakterin zihninin içinden geçenler. Tabi karakterin bir barda olduğunu da söylemek gerek, yani aslında serhoş bir zihnin içinden geçenler. Dolayısıyla kopuk kopuk ve dağınık. Ancak tüm bu dağınıklık arasında arasıra beliren bir deha ve samimiyette mevcut. İnsan zihni tam da böyle kopuk kopuk düşünür ve çer çöp fikirlerin içinde deha belirtileri taşır, ancak bunu ayırt edip çıkarmak herkese nasip olmaz. Camus fazla zeki bir adam, önce bu parlak fikirleri keşfetmiş sonra tekrar çerin çöpün içine saklamış ve okuyucuya 'hadi düşünemiyorsun bari okurken bul' demiş gibi. Monoloğun son kısmı ayrıca hoşuma gitti. Karakter, kafasının içinde konuştuğu kişiye 'insanları nasıl etkilediğini(taktiğini)' anlatıyor; önce konu dışı sözlerle gevezelik edip karşısındakinin kafasını şişirerek kendi zaafiyetlerinden bahsettiğini, onaylandığını görünce 'ben' lerin hepsini 'biz' yaptığını ve nihayet 'işte biz buyuz' a bağlıyıp, karşısındaki insanı kendi seviyesine indirdiğini daha sonra nutkuna üst perdeden devam ettiğini anlatıyor. Üst perdeye çıkışınıysa şu şekilde açıklıyor; 'İkimiz de aynı seviyede kötü oluruz ancak ben bunun farkındayımdır dolayısıyla konuşma hakkı bendedir'. Bir kaç satır sonra 95 sayfa anlattığı zaafiyetleri(tabi konuyu sürekli dağıtarak) için, hepimiz böyle değil miyiz diyor, ve sonra final nutkunu atıyor, yani okuyucuya aynı taktikle saldırıyor.
Okurken çoğu yerde ben de koptum ve aynı satırları tekrar tekrar okumak zorunda kaldım, 3-5 sene sonra tekrar okumayı planlıyorum muhtemelen bambaşka sonuçlara varacağım.