Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
170121
Kendimi soktuğum bu karmaşada kaçacak yolum yok Anna. Yeni dökülmüş bir betona iz bırakan çocuklar gibi, biri ayak bastıkça içim çöküyor sanki. Ya da bir kedinin parmak izleri degmis ve sanki yırtılmış derim. Sanki kurumuşum da düz olmaktan ziyade eğri ve eksik kalmış ruhum. Eksik kalan bir ruhun hissettiği ezikliği sen daha iyi bilirsin Anna.
Çocukluktan içimize yerleştirilen zorunlu aidiyet duygusunu sen daha iyi bilirsin. Kaçmak isterken dağların arkasına, bahçe kapısının ardında olmanın cezasını, ekmek almak için iki ev ötede olan bakkala gitmenin ne büyük bir hürriyet oldugunu sen daha iyi bilirsin.
Damarlarimizdan akan kanın bize can değil de ceza olduğunu, başkalarının pasta üzerine koyduğu mumların, ateşi püsküren çakmaklarin babalarimizin içtiği o keyif sigarasının o diri tenimizin en büyük düşmanı olduğunu sen daha iyi bilirsin. Keşke bilmesem dediğini duyar gibiyim Anna. Keşke ölsem diye attığın her ağıtın üzerinden bir yıl geçti. Bir yıl daha, bir sene daha. Ama sen yaşayan bir ölü gibi değildin, sen ruhsuz değildin Anna. Bir tokat sonrasında burnundan fışkıran her kan soluk yüzüne renk oldu, yaşadığın bilindi, rahatladı herkes. Senden hıncını almak isteyen herkes anna herkes sen kanadikça nefes aldılar, sen ağladıkça güldüler, sen soludukca havayı ölmedin diye neselendiler.
Eziyetin alasını hücrelerine kadar sen yaşarken, en çok ağlayan hep ben oldum. Birgün başımı okşayıp "sus abartma" dediğinde daha çok ağlamıştım tuvalette. yüzüme vurduğum soğuk suyla göz yaşımin sıcaklığı o kadar tersti ki ben buna da ağladım. Sus dedikçe kendime daha çok daha fazla aktı yaşlar.
Şimdi elimi tutup kurtarsan beni bu dehlizden. Kızsan bana sus desen. Ama Anna, içimde ufak bir kız çocuğu kırgınlığı var. Tarifi olmaz bir yara kapandı dedikçe tekrar kanıyor. Hatıran seni
0601212021
Sen gökyüzünün en kasvetli gunusun
Birazdan yağacak yağmuru tutan o gam yüklü bulutsun sevgilim.
Senin sevdan belindeki kamburu daha çok kötüleştirirken ben yolunda yorgun ve kafamdaki soru işaretleriyle bir başımayım
Azaltmak için kamburunu merhem olmalıyım şifa dagitmaliyim sanciyan yerlerine.
Ben, sen sağanak sağanak yağan gamı elini avucunu açmış kabul ederken, şemsiye olup acilmaliyim üstüne.
Yanlış yürüdüğünü hissettigin o uzun caddede senin gölgen ben olmalıyım.
Beraber yanilmaliyiz. Beraber acimali canımız.
Hatta sevgilim cehennemin o gürültülü, korkutucu, karanlık ve kavurucu sıcak kapısını aralayıp beraber girmeliyiz.
Beraber yanalım.
Beraber harlansin ateşimiz.
Sonelim sonra.
Dönelim başa.
Daha temiz vicdanla sarılalım
Yağmur dinsin.
Sanayi devrimine kurban verilmiş çocukların çaresizliğiyle doluyor hayatım.
Sayfa 64
