Hangi yaşta olursak olalım kendimize sormalıyız: Neyi yaşamamız gerek, biz neyi yaşıyoruz? Önemli olan bu.
Reklam
Ama işte insan olmak, aşkı hakiki sahibine tevcih etme kabiliyetinin adıdır. Her şeyin sahibi olandır sevilmeye layık olan. Aşka layık olan O'dur. İşte bu yola girmek, O'nu tanımaya çalışmak, hakiki sevgiye ulaşmak...
Bir insanın değerini belirleyen şey neyi sevdiği, neye tutkun olduğu, neye âşık olduğudur.
Muradı var ki o derdi veriyor, sana müjdedir aslında. Yanıp yakılmak, kavuşmanın habercisidir. Ne güzel misal vermişler değil mi: Maddiyatta senden geride olana, maneviyatta senden ileride olana bak. Böylelikle şükrün artar, mutluluğun artar, gerçekten yaşamaya başlarsın. Herkes ölür ama herkes yaşamaz. Yaşamak buna bağlıdır işte: Noksanını görmeye, onu ikmal etmek için çalışmaya, iyilere benzeme gayretine denir yaşamak. Bu da vermekle olur, başkalarını düşünebilmekle olur, diğergâm olmakla olur. Kimsenin derdiyle dertlenmiyorsan insan sayılmazsın, diyor şair.
Reklam