Piano Piano Bacaksız Evimizin İnsanları

8,0/10  (8 Oy) · 
25 okunma  · 
9 beğeni  · 
601 gösterim
"Hemen hepimizin düşü ve coşkuyu olanca bağımsızlığımızla yaşadığımız o çocukluk yaşlarımızdan bende iz bırakan insan ve olayları yazmaya çalıştım bu kitapta (...) Yarım yüzyıl önce beş ile on üç yaş arası birlikte yaşadığım o insanları anlatırken onlara hiç haksızlık etmemeye çalıştım. Ne anlattımsa iyi ve kötünün ötesinde, yani insanları yargılamadan anlatmaya çalıştım. Yüreğimizle yaşadıklarımızı ortaya koymak, düşünerek yaşadıklarımızı ortaya koymaktan ne kadar da zormuş."
-Kemal Demirel-

İkinci Dünya Savaşı öncesinin karanlık günlerinde, İstanbul'da, eski zamanların harap konaklarının sakinleri, yoksulluk, korku ve güvensizlik içinde birbirlerine sarılırlar. Piano Piano Bacaksız'da, küçük bir çocuğun hayal gücüyle genişleyen dünyası, bu kuru ve renksiz, acı dolu dünyayı yutar, masumiyetiyle dipsiz kuyulardan yukarıya umut ışıkları çeker. Yazar Kemal Demirel'in gerçek yaşamöyküsünden esinlenerek yazdığı Piano Piano Bacaksız, gücünü işte bu umut ışıklarını, kendi çocukluğundan, günümüzün çocuklarına aktarabilmesinden alıyor.

Kuşaklar boyu renkli karakterlerinden, sürükleyici hikâyesinden ve samimiyetinden bir şey kaybetmeyen Piano Piano Bacaksız, bir Türk Edebiyatı klasiğidir. Bu klasik yapıttan sinemaya uyarlanan aynı adlı film de, Türk Sineması'nın klasikleri arasında yerini almış; Oscar ödüllerine aday adayı olan ikinci Türk filmi olmuştur.
(Arka Kapak)

"Hangi yaşta olursak olalım kendimize sormalıyız: Neyi yaşamamız gerek, biz neyi yaşıyoruz? Önemli olan bu..."
(Piano Piano Bacaksız)

Kitabı çok sevdim hatta o güzel film uyarlamasından daha da çok sevdim.
Dili çok samimiydi , zarif , güzel bir sadelikteydi.
Hikayesinde ise çocukluk anılarının saf güzelliği vardı.
En sevdiklerim listeme bir kitap daha eklendi bile;)

Merve Yerlikaya 
18 Haz 20:15 · Kitabı okudu · Puan vermedi

İncelemeye geçmeden önce kitabı yaklaşık bir senedir arıyordum.Birçok sahafa sordum,bir sürü siteyi inceledim.Hayatımda çok önemli biriyle tanışmama vesile oldu arama sürecim ve onun bana hediyesi oldu bu kitap.Filmi de varmış ama ben kitap okurken etkilemesin diye önce kitabı okumayı tercih edenlerdenim.
Kitap alıp çocukluğumuza götürüyor bizi.Yaş itibariyle belki de 90lar gibi güzel bi neslin sonunda doğan biri olduğum için o güzelliklerin sonuna da olsa yetiştim.Evet biliyorum şimdi de yoksulluk denen bir kavram var.Ama o zamanlar yoksulluğun bir tadı var diyorum örneğin kendime.Geri kafalılıktır belki bilemiyorum bunun ismi ne fakat bazen o kadar çok o zamanlara dönmek istiyorum ki.Kış günlerinde sabahları önce soguk olan Sonra yakılan kahvaltıda üzerinde ekmek kızarttıgımız akşamları dibinde uyuyakaldıgım sobanın hüküm sürdüğü zamanlara.Ve belki de en çok Da o zamanlar sanki daha bir aileydik diyorum,komşuluklar çok daha güzeldi,arkadaşlıklar yahut.İnsan kitabı okurken işte tüm bunları hatırlayıp derin bir iç çekiyor yanına da bir özlem duygusunu ekliyor.Ne yalan söyleyeyim kitabı okurken keşke dedim.Keşke her şey o zamanki kadar yine saf ve güzel olsa.Keşke yine o tüm ailenin bir arada olduğu muhabbetler edilse.Sahiden ne güzel olurdu değil mi? Ben bu kitabı çok bekledim açıkcası okumayı.Bir ara artık ümidimi kesmiştim de bulamadığım için.Bekledigim tüm zamanlara değdi ve canım birtakım güzellikler çektiğinde yine bu kitabı açıp okuyacağım herhalde.Bana kazandırdığı için bendeki yeri bu kitabın ayrı olacak.Kitabı tavsiye ederken minnet sunmak istedim.İnsanların gerçekten insan olabildiği güzel günlerin özlemi ve yeniden gelmesi temennisiyle..

Mehmet Kesdal 
 29 Eyl 2016 · Kitabı okudu · 5 günde · Beğendi · 7/10 puan

Bu kitabı okuduktan sonra şaşırdığım tek nokta , neden bu kitabı bu kadar az kişinin okumuş olduğuydu.Acaba tavsiye mi edilmemişti?İnanın çok şaşkınım.Gizlenmemiş, utanılmamış bir geçmişe, çocuk gözüyle, elma şekeri tadında bir bakış.Keşke daha önce okusaydım.

arzu algayır 
16 May 14:04 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

tek kelimeyle harika bir kitap. küçük bir çocuğun büyük dünyası. çevresindeki ayrı ayrı hikayeler , farklı karakterler, farklı kişiler. insanın içinde kekremsi bir tat bırakan , belki de o yıllarda olmamızı isteten çok naif bir anlatım. okurken o kadar derinden hissettim ki o bacaksıza para yardımı yapmak geldi içimden :) keşke daha çok kişi tarafından okunmuş olsaydı.

kevser 
03 Ağu 2015 · Kitabı okudu · 6/10 puan

Samimi, duygu dolu bir kitap. Kitaptaki karakterler etik açıdan pek uygun olmasa da yazar o insanları bile yücelte yücelte anlatmış. Kitabı okuduğumda eski zamanların hırsızları bile harika insanlarmış, deyiverdim. Bu düşüncemin doğruluğuna inanmasam bile. Okunabilecek, sıkmayan bir kitap. Yazarın geçmişindeki insanlara vefa borcu gibi olmuş.

İLKNUR İLÇİN İLKER 
10 Haz 2016 · Kitabı okudu · 4 günde · 7/10 puan

sıcak,samimi,kimi yerde güldüren, düşündüren ve (bence ) şükretmenin ne demek olabileceğini hissettiren bir kitap.Yazarımız Kemal Demirel'in gerçek yaşam öyküsünden esinlenerek yazdığı bu kitap çocuklukta herşeyin ne kadar masum olabileceğini,o kadar yaşanan sıkıntılara rağmen hiç bir zaman Umut etmekten vazgeçmediğini anlatan bir kitap :)

Kitaptan 14 Alıntı

Oysa günümüzün insanlarının bir sorunu var: zamanı geçirmek. Sanki yaşamaya mahkum olmuşlar da bu cezalarını nasıl çekeceklerini baş sorun etmişler.

Piano Piano Bacaksız, Kemal DemirelPiano Piano Bacaksız, Kemal Demirel

Çok iyi bilirsin, bir insan ancak bir anı gerçekten yaşarsa, onu her anımsayışında da yaşar.

Piano Piano Bacaksız, Kemal DemirelPiano Piano Bacaksız, Kemal Demirel
Merve Yerlikaya 
18 Haz 21:11 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Uzayla aramız küçüldükçe insanla insan arasındaki boşluk büyüyor.

Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 84)Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 84)
Merve Yerlikaya 
18 Haz 21:13 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Kim çocukların avunmaya gereksinimi yok der de onları hafife alırsa yanılır.O minik yüreklerin salt oyunla avunabileceğini sanmak ne büyük bir yanılgı...

Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 85)Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 85)
Ahsen B. 
 28 May 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

"İnsanın yoksulu, üstelik çocuksa benim gibi, barıştan yanadır yani umuttan yana."

Piano Piano Bacaksız, Kemal DemirelPiano Piano Bacaksız, Kemal Demirel

Bana öyle geliyor ki, ortam ne olursa olsun,kendine saygı duyarak, insanı ve insan onurunu koruyarak yaşamak olası...

Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 62)Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 62)
Merve Yerlikaya 
18 Haz 21:09 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

İnsan insanı sever,niçin sevdiğine ilişkin bazı şeyler de söyler.Ama gerçekte,sevgisini oluşturan şeyi söylememiştir yine de.

Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 93)Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 93)

"Hangi yaşta olursak olalım kendimize sormalıyız: Neyi yaşamamız gerek, biz neyi yaşıyoruz? Önemli olan bu..."

Piano Piano Bacaksız, Kemal DemirelPiano Piano Bacaksız, Kemal Demirel
Merve Yerlikaya 
18 Haz 20:30 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Bir bilsen Senai abi,günümüzde insan sorunlarını,aile sorunlarını,evliliklerini.Eşlerin arasında hoşgörünün yaşamadığını,nasıl güçsüz,nasıl dayanıksız olduklarını.Her gün binlerce yuva yıkılıyor çatır çatır.Hem de nerelerde? Büyük büyük binaların üst katlarında,uygarlığın tüm nimetleri arasında.

Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 66)Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 66)
Merve Yerlikaya 
18 Haz 20:23 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Eğitime,insanın yetiştirilmesine karşı çıkmam olanaksız.Ama eğitim adı altında yapılan koşullandırılmalara karşıyım.

Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 31)Piano Piano Bacaksız, Kemal Demirel (Sayfa 31)
2 /