İnsanın Kendi Çıkarına Dair
Sevgi, dostluk, saygı ve buna benzer duygular, gerçi bir insanı çok güçlü biçimde etkiler ama; kendi amacı uğruna başkalarını kullanmak isteyen aklı başında bir adam, kendi çıkarını da savsaklamaz hiçbir zaman. Eşi görülmemiş bir ilâçtır insanın kendi çıkarı. Tıpkı Dr. Ward'ın hapı gibi, gereken yere, dilinize, elinize ya da bedeninizin başka bir yerine ulaşıverir dakikasında; hemen de şifalı etkisini gösterir.
Okumak da bir dostluk kurmak," diyor Proust. Diğer dostluklardan farkı samimiyetinde.
Konusu bir ölü, bir uzaktaki.
Bunun için de hasbî ve iç açıcı.
Çirkinliğinden sıyrılmış bir dostluk.
Saygı, şükran, bağlılık dediğimiz ve o kadar yalanla karıştırdığımız bütün o merasimler, bütün o nezaket gösterileri kısır ve yorucu.
Dostluklarımız çok defa tesadüfün eseri.
Bir sempati başlangıcı, düşünülmeden söylenmiş bir söz, yanlış anlaşılan bir iltifat, yazdığımız ilk mektuplar müebbeden çözemeyeceğimiz bir alışkanlıklar ağının ilk düğümleri.
Okuma, dostluğu ilk saf hâline irca eder.
Kitaplarda merasime ihtiyaç yok.
İstersek akşamı onlarla geçiririz.
İstersek...
Çok defa istemeyerek ayrılırız onlardan: Hakkımızda ne düşünecekler?
Acaba bir patavatsızlık yaptık mı?
Hoşlandılar mı bizden?
Falanı görünce bizi unutacaklar mı? gibi.
Saf ve sakin bir dostluk.
Ne alâyişe lüzum var, ne gevezeliğe.
Sükût içinde bir kaynaşma.
Bir kendi kendimizle baş başa kalış.
Sükût, söz gibi kusurlarımızın, sırıtışlarımızın izini taşımaz.
Yazarın düşüncesi ile kendi düşüncemiz arasına egoizmleri sokmaz, konuşmayı yabancı unsurlarla zehirlemez.
Kitap sahiden kitapsa dili de saftır.
Yazar yabancı cisimleri ayıklamış, düşüncesini olduğu gibi sunmuştur bize.
Her cümlesi bir sonrakine benzer.
Aynı ses, aynı perde.
Yazarı aksettiren bir ayna.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Her insan, doğadaki tüm canlılar gibi, yalnızca var olduğu için bile saygıdeğerdir. Aşık Veysel " Aynı vardan var olmuşuz " der....Vicdan sahibi olacaksınız ki bunun değerini bilen vicdanlı insanların saygısını kazanacaksınız. İtibar diye tanımadığımız şey, tüm bu durumlara, diğer insanların yaklaşımından ibarettir.
Her insanın birbirine saygı göstermesi elbette çok güzel bir şey. Fakat KADIN'a gösterilecek saygı, bence her şeyin başında geliyor.
Her kim olursa olsun, içine itildiği kötü koşullar ne olursa olsun, herkes, içgüdüsel ve bilinçsizce de olsa, insanlık onuruna saygı duyulmasını ister.
Kendi kendine psikoloji öğrenen birçok kişinin ebeveynlerine büyük bir öfke beslemesini genelde şaşkınlıkla karşılıyorum. Sorunlarını tekdüze bir şekilde ebeveynlerine bağlıyorlar. Sorunları rasyonelleştirmek ve yetiştirilme tarzlarındaki sorunlara indirgemek, en kolay çözüm. Geçmişlerinin, özellikle de ebeveynlerinin, onları oldukları kişi haline getirdiğine kolayca inanıyor ve geleceğin de farklı olmayacağı sonucuna varıyorlar. Bu gerçekten üzücü.
