İki çocuğu vardı, ikisini de açıkça görememişti. Ama belki de hiçbir anne baba evladını gerçekten göremez. Baktığımızda sadece kendi hatalarımızın bir yansımasını görüyoruz.
Demek ki savaşın ilk yılının sonunda görünüşte yeterince katılımda bulunmuyorsak, bunun nedeni insan olmayışımız değil, tersine, insan oluşumuz; her birimiz ancak tek bir yüreğimizle, yıkımın belli bir derecesinden fazlasını içinde barındıramayan küçücük, daracık yüreğimizle insanız.