Bizi dünyaya getirenler, yani ebeveynlerimiz tam bir cehalet ve alçaklık içinde bizi dünyaya getirmişlerdir. Biz bir kere var olduktan sonra bizimle başa çıkamazlar, tüm başa çıkma denemeleri başarısızlığa uğrar ve çok geçmeden vazgeçerler, yine de bunu vaktinde yapmaz, bizi mahvetmeyi başarırlar.
Ruh halim o zamanlar yerlerde sürünüyordu; ruh halimdeki bu kararma, ruh halimin bu toptan yıkımı hiç kimse tarafından algılanmadı. Bu hastalıktan, hem de ölümcül bir hastalıktan muzdarip olduğumu kimse göremedi ve sıkıntılarımı gidermek için hiçbir şey yapılmadı.