“Bizi istemediklerimizi yapmaya çeken bir kuvvet var, bu muhakkak.Bizim daha başka,daha iyi olmamız lazım...Bu da muhakkak... Bunu nasıl birleştirmeli, bunu bilmiyorum...”
“Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi.Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı?”
-Resim yaparken mutlusun değil mi?
-Çoğunlukla,hata yapmadığım sürece.
-Bazen üzgün görünüyorsun.
-Başarılı bir tablonun kapısında çok fazla tahrip ve hata vardır.Ben hüzünde neşe buluyorum ve hüzün kahkahadan daha önemlidir.
Bilirsin,melekler üzünlenlerden uzakta değildir ve bazen bizi hastalıklar iyileştirir.