“”Ölüm varsa bir yaşamın ucunda, anlamlı gelir tüm kalabalığa o son yolculuk. Hep son anda seviliriz kalplerde. Bir yerlerde yine unutuluruz.
Sevilmek ve sevmek için hep son anları bekleriz, hastane koridorlarında anlarız çoğu şeyin kıymetini.
Geri dönüşü olmayan yollara girince, anılar birer birer gözünün önüne gelince, bir şarkı da ‘ah be’ deyince dolar göz bebekleri insanın.
Sevilmediğiniz zaman bir yerlerde, anlamsız gelir size yaşamak. Asarsın kendini kalbinin orta yerinden, insanlar buna ölüm der.
Gözlerini çoktan kapatmışsındır hayata, fişi kendi kendinize çekip, içinizde yaşarsınız yaşanmamış güzellikleri. Öyle ya, huzur dedikleri yere sadece o yoldan gidilir..
Bırakın insanlar ne derse desin, nasıl olsa günün birinde hep bir ağızdan ‘canı sağolsun’ denilecek.. sen huzurlu uykularında uyurken..””