Bir varmış, bir yokmuş... Bu paradoksal cümle, öykünün, hiçbir şeyin ilk göründüğü gibi olmadığını dünyalar arasındaki dünyada geçtiği konusunda, dinleyicinin ruhunu uyarmayı amaçlar.
Bir toplum insanlarını derin içgüdüsel hayata güvenmemeye, ondan kaçınmaya teşvik ettiğinde, her bireysel psişedeki öz yıkamaya yönelik unsurlar güçlenir ve ivme kazanır Kurtlarla Koşan KadınlarClarissa P. Estes
Bu ülke bana çok tanıdık geldi!
Eğer kültür bir şifacıysa aileler nasıl şifa bulacaklarını öğrenirler; daha az kavgacı, daha onarıcı, çok daha az yaralayıcı, çok daha nazik ve sevecen olurlar. Yok edicinın egemen olduğu bir kültürde doğması istenen tüm yeni hayatlar, gitmesi istenen tüm eski hayatlar, hareket etme yetisinden yoksundur ve o kültürün bütün yurttaşlarının ruhsal hayatları hem korku hem de tinsel kıtlıkla felç olmuştur.
Bir kadın ne kadar yaslanırsa yaşlansın, aradan ne kadar yıl geçerse geçsin, önünde onu bekleyen daha pekçok yaş, aşama ve “ilk kezler” vardır. Erginlenme tam olarak budur işte: İnsanı, yeni birbilme ve oluş tarzına geçmeye hazırlayan bir kanal yaratır.