şikâyet üzerine sıklıkla düşünürüm. az önce de düşünüyordum. şikâyet edilen konudan çok, o konuya dair şikayet etmek vakit ve güç kaybına sebep oluyor. arada şikâyet ediyorum ama sonucu veya etkisi olmayacağı halde şikayet etmekten hiç hoşlanmıyorum. şikâyet etme eğilimi gösterdiğimde, kendimde bir zaaf oluştuğunu veya bir şeylerin eksildiğini hissediyorum. Refik Halid, Sürgün kitabında, "şikâyetin, arzuyu örten kaba bir kabuk olduğunu, şikâyet maskesi altında hırslı bir çehre saklandığını..." yazmıştı. şikâyet etmeye alışan insan, zamanla çözüm üretmekten de tamamen vazgeçer. şikâyet etmek hiçbir şeyi iyileştirmiyor. basit ama böyle...