secenver
@secenver
19 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Firdevs idama mahkum edilen bir kadındır. Mısırlı yazarımız(Neval El Seddavi) onunla konuşup görüşmek için çok uğraşır ve sonunda Firdevs ikna olur. Firdevs'in yaşamını yazmaya başlar. Neler çekmemiş ki kadın... Coğrafya kaderindir sözünü fazlasıyla hakeden bir kitap. Erkek egemen bir toplumda yaşayan kadınların neler yaşadıklarını okuyup öğrenmiş oldum. Ne yazık ki kitapta geçenlerin bir kısmı günümüzde de devam ediyor. Kölelik, taciz, dinin kullanılması, cehalet ve daha nicesi... Sonunda nefsi müdafaa için Firdevs'in cinayet işlemesi onu idama götürüyor ne yazık ki. Herkesin okuması gereken biyografik nitelikte bir kitap, okudukça ne kadar şanslı olduğumu hissettim.
"İnsan, derin düşünceler içinde kaybolup gittiği zaman, bütün kelimelerin tarif edemeyeceği-ruha karşı şimşek gibi açıldığı anda biten- bir sonsuzluk tebessümü olmaya layık olmaz mı? Zavallı hafıza! Günden güne yok olduğunu hissettiğiniz, vücut denilen şu toprak yığının üzerinde durmadan yaşamaya çalışır durur. Hüzün verici bir bakışı senelerce hatırlar. Bir sözü, gülüşü yıllarca saklar. Etrafından baş dönmesi verecek şekilde büyük bir süratle geçen bütün hatıra ve üzüntüleri hemen kaydetmeye çalışır."
Edebiyatımızda ilk realistik romanımız diye öğrendiğimiz kitapta Çerkez kızı Dilber'in yaşadıkları anlatılıyor. Cariyelik, aşk, sosyal problemler, kölelik gibi konular işlenmiş. Zaten kısacık bir kitap, başladığınız gibi bitirebilirsiniz. En sonunda ise çektiği acılara dayanamayan Dilber kurtuluşu intiharda buluyor ve kendini Nil Nehri'ne atıyor... Her ne olursa olsun intiharı kurtuluş olarak görmemeliyiz. Çünkü hayat bize bir kere verilen bir şans... Bazıları hediye diye de tanımlayabiliyor. Bense bir şans meselesi olduğunu düşünüyorum. Kimse anne babasını, doğduğu coğrafyayı, ekonomik durumunu seçemiyor sonuçta...
"Bu zor dünyaya uyum sağlamak bir hayli güç oluyor."
"Sevdiğin her şeyi er ya da geç kaybedeceksin ama sevgi başka bir surette tekrar karşına çıkar."
"Yıllarca yazdıklarımla ısınmayı denedim boş yere. Ne var ki ancak kağıtlar sobayı boyladıktan sonra ısınacağım."
Gerd Schneider sayesinde Kafka'nın son zamanlarında yaşadıklarını, yazdıklarını öğrenmiş oldum. Her ne kadar kitap Kafka'nın ağzından yazılmış gibi olsa da başka bir yazarın bakış açısıyla da okumak güzeldi. Kitap parkta oyuncak bebeğini kaybettiği için ağlayan bir kız çocuğu(Lena) ile Kafka'nın tanışmasıyla başlıyor. Kafka, Lena'ya bebeğinin ona mektuplar yazdığını söylüyor ve onları her gün okumak için parkta buluşuyorlar. Kitabın bir kısmında Kafka ve kız çocuk arasında geçen diyalogları görünüyor bir yandan da Kafka'nın eşiyle(Dora) yaşamını, hastalığını(verem) öğrenmiş oluyoruz. Ayrıca dönemin yoksulluğu, ekonomik kriz de yansıtılmış. Kitabın dili akıcıydı, kurgusu da güzeldi. Filmi de yapılsa fena olmaz...
