Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar, bizde o kuvvetin de mahvolduğu vakitlerdir ki, onun yerini alan dokunaklı bir sessizlik en şiddetli acıyla dökülen gözyaşlarından daha yürek sızlatıcıdır.
Kolayca bağışlayan biri olmamanız kötü biri olduğunuzu göstermez. Bağışlamanız ise aziz olduğunuz anlamına gelmez. İşin özü, en uygun ve doğru zamanda ne gerekiyorsa onu yapmaktır.