Beni kollarında taşımak yerine yerlerde sürükleyebilirdi ama o, beni kollarına almayı tercih etmişti. Hayatını kurtardığımdan değildi; bana karşı borçlu hissetseydi bunu en başında yapar, arkadaşıyla tartışmaya girmezdi. Neden bunu seçtiğinden emin değildim, belki de kollarına doğru sendelediğim anda ona bir seçenek bırakmamıştım. Yine de istese beni bırakabilirdi.
As,sanırım en başta düşündüğüm gibi iyi bir adamdı.
feryâd ü figan eyledi bâkî:
"bâkî kalan bu kubbede bir hoş sedâ imiş"
Reklam
GÜL BAHÇESİNİN SIRRI...Akademya Yazıları
(...) Serbest tedailerle ilerliyoruz…
Azlem: Çok zâlim, pek zâlim. Çok karanlık… Ezlem: Boğazı altında sarkık uzun kılları olan keçi… Ezmel: Hareket etmek. Muztarib olmak, acı çekmek. Savt, seda, ses. (“Sesleniş”) Gül… Elzem: Çok lâzım. Ziyade mucib. Küçük parmaklı… Rilke’nin o ünlü şiirini hatırlıyoruz:
Gül
Ey saf çelişki
Nice gözkapağının altında
Hiç kimsenin uykusu olmamanın
Sevinci…
Dante, eserinde bu çelişkiyi şöyle dile getirir: Birdenbire gözün görmez olması; geçici körlük… Bu hâl, “ebedî gül”e yakınlığın, yakınlaşmış olmanın alâmetidir…
Erdem: Usta gemici… Ermed: Gözü ağrıyan adam. Boz renkli nesne (Borges, körlükte bu rengin hâkim olduğunu söyler)… Ermida: Gül…
Rose (İngilizce): Gül. Gül gibi, gül renkli. Ümid verici durum. Şen; gül gibi geçinip giden…
İslâm Tasavvufunda, zâhir ile bâtının eşsiz bir SILA terkibinde buluşmasını gösterici Mahmud-u Şebüsterî Hazretleri’nin ünlü “Gülşen-i Râz” isimli eserini hatırlıyoruz. Kelime mânâsı, “Sırrın Gülbahçesi”… Veya “Gülbahçesinin Sırrı”…
Selim Gürselgil, (I. Dönem, Sayı 9, Nisan 1998), DANTE'NİN YOLCULUĞU -II- (İlâhî Komedyadan Tilki Günlüğüne)
Sana seni bulacağımı söylemiştim, hatırlıyor musun? Bulacağımı ve kolay kolay bırakmayacağımı... Şimdi ellerimdesin ve bu sefer gitmene izin vermeyeceğim.
Reklam
Reklam