Naz
@seda_97
Kaybolmaya çok ihtiyacın olduğunu sanıyorsun, hâlbuki sen en çok bulunmaya muhtaçsın.
Hatay
İstanbul bakırköy, 31 Mayıs 1997
66 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Başroldeki Mail beyefendiye kitabın son sayfasına kadar söve söve nihayet bitirdim kitabı. Olay örgüsü o kadar ustalıkla anlatılmış ki ne kadar karışık olursa olsun kafamda karakter ve olay örgüsü çok net oluştu. Hüseyin Rahmi Gürpınarın kitaplarını çok beğenerek ve severek okuyorum bu kitabı da yazarı için almıştım. Okuması çok keyifli ve akıcı fakat dediğim gibi baş karaktere fena kuruldum vicdansızlık ve akılsızlığın bir karakterde toplanması gibi bir durumdu. Hala etkisinden çıkamadım
Etkisinden henüz çıkamadığım, umduğumdan çok daha beni anlatan bir kitap. Evli bir kadın olarak evliliğin içindeki zaman zaman durulmaları, bazen toplumun bizim için biçtiği sessizlik kaftanını giymek mecburiyetini öyle şeffaf aktarmış ki bir yerde kitabı kapatıp "bir erkek nasıl olur da bir kadının hislerini bu denli anlayabilir? Hele ki bir de kadın gözünden kocasına, evliliğe, topluma bakabilmek her erkek yazarın harcı değil" diye düşündüğüm oldu. Yani kısacası ben bu eserinden dolayı yazara sonsuz bir saygı duydum. Benim için yeri başka olan kitaplar arasında yerini aldı. Bu arada bir depremzede olarak depremden etkilenen herkese geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum Hatay'dan sevgilerle.
Kitabı çok büyük beklentilerle almadım fakat okuduktan sonra bende öyle güzel bir his bıraktı ki. Yıllar geçse bile bazı insan çeşitlerinin aslında hep var olduğunu, insanın yaradılışından ötürü bazı hissiyatların taa o zaman bile bizimle olduğunu fark ettim. Gerek aşk tasvirleri gerekse yazarın aralarda "şimdi şunu soracaksanız haklısınız böyle diyecekseniz elbette diyebilirsiniz " gibi birebir muhabbet ediyor hissi vermesini çok samimi ve hoş buldum. Okunmasını tavsiye ederim yazarın dilini çok beğendiğim için diğer kitaplarına da göz atacağım.
Pozitif DüşünEdebiyat
Kitapcıdan çıkarken alelacele seçmiş olduğum bir kitaptı. Sevgisiz ve ilgisiz büyüyen bir çocuğun sevmeyi öğrenmesi, bu süreci anlatan bir kitap diyerek özetleyebiliriz aslında. Bir anne olarak çok şey öğrendiğim bir kitap oldu benim için zira bir çocuğun gözlerinin içine sevgiyle bakmadan yalnızca maddi imkanlar sağlanarak büyürse ne kadar yabanileşebileceğini anlamış oldum. Hikayenin sürükleyiciliği 10 üzerinden 4 olarak değerlendirebilirim çünkü bahçede yetişen bitkilerden bahsedilen bazı bölümler çok uzun betimlendiği için ilgi alanı olmayan biri çabucak sıkılabilir fakat sonuna doğru yokuş aşağı bir akıcılık da kazanıyor. Beni asıl yakalayan son sayfalardaki o asıl anlatılmaya çalışılan fikrin açık bir şekilde yazılması oldu. Çevremde de bu şekilde hayatın tüm güzellikleri gözleri önünde olmasına rağmen görmeyi inatla reddeden ve zihnini karanlık düşünceler, endişelerle dolduran insanlar var. Ana fikir insan eğer gerçekten ister ve inanırsa zihninden karanlığı kovup baharları getirirse her şeyi başarabilir. Pozitif düşünmeyi öğütleyen güzel bir eser okunmasını tabiki tavsiye ediyorum ve güzel bir alıntıyla incelememi bitiriyorum.
Gül diktiğin yerde evlat,
Devedikeni büyümez.
Çok methini duyduğum için okumaya karar verdiğim bir kitap. Beklentilerimi fazlasıyla karşıladı diyebilirim kitabın sonuna doğru kitap öyle akıcı oluyor ki adeta yokuş aşağı koşuyormuşcasına bitiriyorsunuz kitabı. Yer yer baş karaktere çok kızmış olsam da okunması gereken güzel kitaplardan biri benim için.
