Yazar:
Mehmet Rauf
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
420
Basım Tarihi:
Kasım 2019
İlk Yayın Tarihi:
1901
Yayınevi:
Karbon Kitaplar
Orijinal Adı:
Eylül
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786057738202
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
128 diğer baskı · Tümünü Göster
Eylül
26,2bin okunmaİnkılap Kitabevi · Ekim 2017 · 365 s.
Eylül
4.929 okunmaBordo Siyah Yayınları · 4 Haziran 2018 · 360 s.
Eylül
4.233 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Temmuz 2025 · 264 s.
Eylül
1.417 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2021 · 272 s.
Eylül
869 okunmaMüjde Yayınları · Kasım 2006 · 325 s.
Eylül
848 okunmaKarbon Kitaplar · Nisan 2016 · 284 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Evet dünyanın meşhur tuzaklarından bir tuzakla hayatımıza giriyor bu eser.
Öyle bir çukur ki bu her yapılanı, duyguyu, ihaneti mubah sayan cinsten.
Öleceksin madem toprak olacaksın asılsız dünya kanunları neden saadetine engel olsun diyor bu aşk şekline bürünmüş duygu şeytanı.
Bu kanunlar sadece dünyada faciaları örtmek için yapılmış, yeri geldiğinde göz ardı edilebilir basit şeyler değil mi sonuçta!
Mutluluk ipin ucundaysa oraya geçiş yolunda ardını ateşe verebilirsin.
İçinde olduğu yoğun duygularının baskısı altında inleyen karakterimiz böyle düşünüyor.
Eleştirmeden, haksız bulmadan önce bu durumu oluşturan zemini düzeltmek gerekmez mi.
Zemin sağlam olmayınca her türlü depremde yıkılması kaçınılmaz son olmaz mı?
Türk edebiyatında kaçtır bu rast geldiğim yasak aşk temasının kökeninde aynı sorun yok mu aslında..
İnsana tabiatı üstünde güven, mahremiyetin çöp değerine indirgenmesi.
Bu çirkin bir hikaye. Çirkin olması ölçüsünde de etkileyici..
Sebeplerini, sonuçlarını, çaresini de gösteren açıklıkta.
İçinde oldukları psikolojik halin yansıması çok güçlü.
Çok sağlam bir kalem bu hiç şüphesiz.
Üzerinde uzunca analiz yapılabilecek bir konuya sahip. Zaten Türk edebiyatı adına okunması gerekenlerden.
Ne diyim Allah duygunun haysiyetlisini nasip etsin. Zira ona ket vurulamaz, dibe çekmede üstüne yoktur.
O duruma düşürecek etkenleri oluşturmamak adına nasihat tadında bir eser.
Tavsiye eder hayırlı akşamlar dilerim.
Öncelikle Mehmet Rauf'un betimlemerine değinmek istiyorum. Yazar o kadar güzel betimlemeler kullanmış ki okurken o konağın terasında denizi izliyorsunuz, tekneyle gezintilere çıkıyorsunuz. Eski İstanbul'ds o tatlı yaz mevsimini yaşatıyor size.
Kitap içeriğine değinecek olursam da içerik olarak oldukça başarılı ve heyecan verici buldum. Zaman zaman karakterlere kızıp yaptığının yanlış olduğu konusunda diretebilirsiniz ancak kitabın güzel yanı da bu zaten. Onları sadece kurgusal karakterler olarak değil, o terasta oturmuş bize yaşadıklarını anlatan dostlar olarak görebilmeyi mümkün kılıyor Mehmet Rauf.
Eski İstanbul'da hem güzel hem de hüzünlü bir yaz geçirmek isteyenleri mutlaka bu güzel eseri okumaya davet ediyorum.
Yasak bir aşkın, içsel çöküşü...
Nedense bu yasak aşk beni bir türlü etkilemedi. Belki de evli bir kadının başka birine aşık olduğu için. Her ne kadar bu aşk sadece bakışlarda kalsa da ihanet ihanettir. Psikolojik bir roman oluşundan ötürü mü bilmiyorum ama fazla ağır kaldı okumam. Metin de ağır ilerliyordu. Bazı yerlerde özellikle okurken süründüm, bu durumda elbette yazıldığı döneminde etkisi vardır. Genele baktığımızda okunması gereken kitaplar arasında.
Etkisinden henüz çıkamadığım, umduğumdan çok daha beni anlatan bir kitap. Evli bir kadın olarak evliliğin içindeki zaman zaman durulmaları, bazen toplumun bizim için biçtiği sessizlik kaftanını giymek mecburiyetini öyle şeffaf aktarmış ki bir yerde kitabı kapatıp "bir erkek nasıl olur da bir kadının hislerini bu denli anlayabilir? Hele ki bir de kadın gözünden kocasına, evliliğe, topluma bakabilmek her erkek yazarın harcı değil" diye düşündüğüm oldu. Yani kısacası ben bu eserinden dolayı yazara sonsuz bir saygı duydum. Benim için yeri başka olan kitaplar arasında yerini aldı. Bu arada bir depremzede olarak depremden etkilenen herkese geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum Hatay'dan sevgilerle.
Batılı anlamda ilk psikolojik romanAşk
EYLÜL 🪐
Türk edebiyatının Batılı anlamda ilk psikolojik romanıdır. Kişilerin psikolojik tahlillerine uzun uzun yer verilmiştir. Yazar Eylül romanını, "İlk eserim son üstadıma" diyerek Halit Ziya'ya ithaf etmiştir. Eylül yalnız onun en iyi romanlarından biri değil, aynı zamanda Servet-i Fünûn döneminin de en parlak romanlarından biridir. Türk edebiyatında psikolojik roman tarzının ilk ve en başarılı örneği sayılan, "üçlü bir aşk macerası etrafında kahramanların an ve durumlara göre değişen ruh hallerinin geniş tahlillerine dayanan" bu roman, bir yasak aşk teması üzerine kurulmuştur. Eylül, eserin hâkim duygusunu açıklayan ve sembolize eden bir kelimedir. Ayrıca romanda şahısların sayısı az olması, şahısların psikolojik hallerini en ince ayrıntısına kadar işlenmesini sağlamıştır. Yazar, genellikle uzun ve birleşik cümleler kullanmayı tercih etmiş, çok fazla betimlemelere yer vermiş, bu durum romandaki hareket akışının az olmasına ve benim de yer yer sıkılmama neden oldu diyebilirim. Sonunun acıklı bitmesi beni çok hüzünlendirdi. Genel kapsamda bakacak olursak basit bir olay örgüsü ve dar bir şahıs kadrosu ile mükemmel bir başyapıt okudum. Türk edebiyatı okumayı sevenlere bu kitabı mutlaka tavsiye ediyorum.
• Herkese bol okumalı, ve huzurlu zamanlar diliyorum.
Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum oradan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki
İyi ki okudum, dediğim kitaplardan. Her kelimesini hissettim. Çünkü aslında yaşıyordum da. Ne büyük belaydı bu üç harfli kelime.
Mehmet Rauf’un Türk Edebiyat dizinindeki ilk psikolojik roman ünvanını alan eser; bir yandan yalın bir dil, bir yandan karakterlerin iç sesleriyle giriştikleri münakaşaları ortaya sermesi ve diğer bir yandan da her karakterin yapısını olay örgüleri içerisinde irdeleyişi esere kalite katmakla kalmıyor, aynı zamanda bir ilk niteliğine sahip olmasına karşın eksikliklerin görülmesi normal karşılanabilirken bizi bu eksikliklerden de uzakta tutmayı başarıyor.
Başyapıt... Peki kime göre, neye göre?
Bugün incelemesini yapacak olduğum kitap ömrümden ömür yiyen ve uzun bir süre Türk klasiklerinden uzak durmama neden olacak bir kitap. Türk edebiyatının ilk başarılı psikolojik eseri sayılan Eylül...
uzun ve detaylı bir inceleme isteyen varsa.. buyurunuz
Türk edebiyatının ilk psikolojik romanı kabul edilen, Mehmet Rauf’un ''İlk eserim son üstadıma'' ifadesiyle Halit Ziya Uşaklıgil’e ithaf ettiği romanı, Eylül.
Eylül, benim Mehmet Rauf’tan okuduğum
“Bana Göre Aşk Bu Dünyadaki En Tehlikeli İnançtır!”
OKUNABİLİRLİK: “Dil zarif ve akıcı, ancak yoğun psikolojik tahliller ve uzun betimlemeler okuru yer yer yorabiliyor. Cümleler büyüleyici olsa da, olay örgüsünün zayıflığı hikâyeyi geri planda
Yazar Hakkında
Mehmet RaufYazar · 40 kitap
Mehmed Rauf Servetifünun romancılarından, 1875 yılında doğdu, 1931 yılında İstanbul'da öldü. Bahriye Mektebi'ni bitirdi (1893), deniz subayı oldu, staj için Girit'e (1894), Kiel kanalının açılış töreninde bulunmak üzere Almanya'ya (1895) gönderildi, dönüşte İstanbul'da Tarabya'da elçilik gemilerinin irtibat subaylığına atandı. 1908'den sonra bahriye'den ayrıldı, hayatını yazarlıkla kazanmaya başladı. Cumhuriyet devrinde kadın dergileri çıkardı, ticaretli uğraştı. On altı yaşındayken yazdığı Düşmüş adlı hikayesini İzmir'e, Halit Ziya'ya göndermiş, Halit Ziya da Hizmet gazetesinde basmıştı, daha sonra İstanbul'da Mektep dergisinde yazıları çıktı. Halit Ziya, Cenap Şehabettin, Hüseyin Cahit'le böylece önceden tanışan Mehmed Rauf, sanatının en başarılı eserini Eylül romanıyla verdi; psikolojik roman örneği olan Eylül'de olduğu gibi öteki eserlerinde de özellikle aşk maceralarını konu yaptı. Romanları: Eylül (1901), Genç Kız Kalbi (1925), Böğütlen (1926), Define (1927), Son Yıldız (1927), Kan Damlası (1928), Halâs (1929) Hikâye Kitapları: İhtizar (Cançekişme, 1909), Âşıknâme (1909), Son Emel (1913), Hanımlar Arasında (1914), Bir Aşkın Tarihi (1915), Üç Hikâye (1919), İlk Temas İlk Zevk (1923), Aşk Kadını (1923), Eski Aşk Geceeri (1924) Mensur Şiir: Siyah İnciler (1901, 1925) Oyunlar: Ferdi ve Şürekâsı (1909, filme de alındı: 1917), Cidal (Kavga, 1911), Sansar (1920), Ceriha (Yara, 1927)
