Duygusallık bir ahtapot gibi ıslak kollarıyla onu sarıp sarmalamış, soluğunu kesmeye başlamıştı. eline geçen ilk şeyle -bir çift temiz çorap- gözyaşlarını sildi.
Bence insan büyük bir mutluluğu kaybedip de onu hatırlamaya çalıştığında, üzüntüye davetiye çıkarmış olur yalnızca; halbuki sürekli mutluluğu düşünmezse onu yüreğinde ve bedeninde bulabilir kimi zaman, sessiz sedasız ama kalıcı....
Ama bu duyguyu hatırlayarak, anlatarak arzulayarak geri getiremem. Onu tatmış olmak yeterli ve her şeye değer.