Seda Şeker
@sedasekeeer
İnstagram: @sedaslibrary
13 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Böyle bir aşkın yaşanmadığına kitabın kurgu olduğuna inanmak istemiyorum daha doğrusu inanamıyorum. O müzede sergilenenleri Kemal’in biriktirmediğine inanamıyorum. O kadar gerçek ki her şey Orhan Pamuk’un kalemine hayran kalmamak mümkün değil. İlk başlarda sayfaları her çevirişimde Kemal’e büyük bir öfke duyuyordum. “Erkekler kapatılsın” sloganları eşliğinde okumaya devam ettim Yaşadığı şey takıntı mı aşk mı yoksa hastalık mı bir türlü adlandıramadım. Ulaşamadığı bir şeyin cazibesi mi onu aşk sandığı duygulara iten çözemedim. Fakat büyük bir sabırla içinde büyüttüğü aşk için savaştığına şahit oldukça saygı duymamak elde değil. Başta kızdığım Kemal ve Füsun aşkı için sonlara doğru nolur Allahım artık kavuşsunlar demeye başladım. Her satırı damağımda ayrı bir tat bırakan çok güzel bir eser. Eleştirebileceğim tek konu (haddim olmayarak) Orhan Pamuk’un betimleme konusundaki cömertliği. Konu bu kadar merak uyandırıcı ve güzel olmasa sıkılır bu kadar kısa sürede bitiremezdim muhtemelen. Şimdi ilk hedef müzeyi gezip kitabı tekrar yaşamak… Ama keşke kurgu olduğunu müzeyi gezdikten sonra öğrenme gibi bir şansımız olsaydı. Türk edebiyatının önemli eserlerinden biri olan masumiyet müzesini tüm kitapseverlere şiddetle öneriyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kadınların sadece doğurmak için var olduğu bir hayat çok da distopik bir düşünce değil sanki. Hiçbir konuda fikri sorulmayan, adı erkeğinden(!) sonra gelen, fütursuzca şiddete maruz kalan, açık giyindi geç saatte sokakta oldu diye tecavüz edilmeyi hatta üstüne öldürmeyi hak eden…Günümüzde bu şekilde yaşayan (!) yüzlerce binlerce onbinlerce kadın olduğunu düşünürsek… Yazıldığı dönemin belki distopyası olabilir kitap ama şuanın bir bakıma gerçeklerini oluşturuyor. Üstüne çok fazla konuşulabilecek bir kitap. Herkes okumalı. !!!spoiler!!! Sonunda mutlu bir şey olmasını o kadar bekledim ki ama ne iyi ne de kötü diyemem sonu için. Tamamen sizin hayal gücünüze bırakılmış, bi havada kalmışlık var. Tadını damağınızda bırakıp sona eriyor hikaye
Okurken insanlığınızı, varlığınızı hatta müslümanlığınızı bile sorgulayacağınız malesef tamamen gerçek bir hayat hikayesi Son Kız. Küçük ve kendi halinde yaşayan Ezidi topluluğunu yok etmenin resmen soykırımın resmi. Erkekleri öldürüp genç kızları sex kölesi olarak ordan oraya savuruyorlar. Ben ki okurken bu kadar içim sızladı o kızlar bunları yaşarken nasıl dayandılar acaba? Hadi yaşandı bitti geçti diyemiyorsun bu travmayı nasıl atlattılar? Müslümanlık gerçekten bu mu? Nasıl bir din tüccarlığı? Kur’an kadına bu kadar değer veren bir kitapken bu yapılanlar hangi kitaba sığıyor? Aklınızda milyonlarca cevapsız soruyla başbaşa kalıyorsunuz. Doğduğun topraklar kaderin oluyor gerçekten. Gerçek hayat tokat gibi her sayfada çarpıyor suratınıza. Okuyun. Okuyun. Okuyun.
Ben Malala uzun zamandır kitaplığımda okunmayı bekleyenler arasındaydı. Sonra bir arkadaşımla “Hadi beraber okuyalım” diyerek tozlu rafından çıkıp yanıbaşımda yerini aldı Kapağı tasarımı kadar rengarenk şeyler anlatılmıyor içinde malesef. Kadınların hiç olduğu bir zihniyet islami(!) değerlere aykırı gördükleri kendi fikirlerini reddedenleri ya da aklından bu düzende bir hata olabilir mi diye düşünce geçirenleri bile acımadan katlediyor. Çoluk çocuk dinlemeden hem de. İşte bu düzende idealleri uğruna her türlü savaşı vermeye hazır bir baba ve kız. Malala ve Ziauddin. Öncelikle öyle bir toplumda böyle aydın hoşgörülü idealist bir insan olabildiği için Ziauddin’i alkışlamak lazım. Çünkü bu kadar karanlığın içinde beyaz kalabilmek bir mucize. Öte yandan Malala’nın tüm kızların özgürce okuyabilmesi için verdiği bir eğitim mücadelesi var. Küçücük yaşında ve tüm baskılara tehditlere rağmen asla boyun eğmiyor. Helal kız sana Ben olsam ne yapardım diye düşünüyorum da sanırım Malala kadar güçlü kalamazdım.
Biz ne kadar kolay eğitime erişebiliyorken bazen off deme hakkına sahip görüyoruz kendimizi. Başka yerlerde kızlar okumasın insanlar cahil kalsın diye okullar bombalanıyor Bir taraf acı çekerken kendimizi şanslı mı hissetmeliyiz orası düşündürücü…
Neyse uzun lafın kısası bu hikayeye ortak olmayanlarınız varsa vakit kaybetmeyin derim. Malala ve babasının mücadelesine katılmaktan dolayı biz büyük keyif aldık.
Uzun zamandır okumayı istediğim fakat hem baskısı olmadığı hem de hacmi gözümü korkuttuğu için ertelediğim bir kitaptı Hayatın Kaynağı. Böyle olacağını bilseydim bir dakika dahi kaybetmezdim. Üzerine ne yazılabilir diye uzun uzun düşündüğüm kitaplardan biriyle karşı karşıyayım yine. Başlayalım bakalım neler çıkacak Hayatın Kaynağı genç mimarımız Howard Roark’ın hikayesini anlatıyor. Kalıplara meydan okuyuşu, fikirlerinde ısrarcılığı uğruna başkalarının kayıp olarak gördüğü kazançları, kendi fikirlerine ve öz benliğine duyduğu saygıyı başkalarının isteklerinden üstün tutuşu her satırda içinize işliyor. O kadar çok başkalarının onayı için yaşayan, aferin alabilmek için benliklerini hiçe Sayan, insanlar benim hakkımda ne düşünürcülerle dolu ki etrafımız Howard Roark gibi insanlarla karşılaştığımız zaman ya deli damgası yapıştırıyoruz ya da dışlıyoruz. Çünkü farklılığa özgünlüğe karşı alerjimiz var. Çünkü bizim gibi düşünmeyenler kötü pis. Bu kitap işte bu çoğunluğun karşısında bir delikanlının eğilip bükülmeden verdiği mücadelenin eseri. Yazarın inanılmaz akıcı diliyle büyük bir merakla çeviriyorsunuz her sayfayı. Öfke üzüntü mutluluk sabırsızlık anlayış bütün duyguları bir arada yaşatıyor size Hayatın Kaynağı. Ölmeden önce Okunması gereken kitaplardan mı? Kesinlikle!! Hatta belli aralıklarla tekrar tekrar okunmalı. Eminim her okunuşunda farklı bir aydınlanma farklı duygular yaşatacaktır.
Hayatın Kaynağı 
Ayn Rand
Hayatın Kaynağı Ayn Rand