Seda Özdemir
@sedaykn
Şu anda okuduğu kitaplar
Bosna’nın Acısı ve İnsanlığın Sessiz Çığlığı
Bosna’da yaşananlar, insanlığın yüzünde kapanmayan bir yara. İncir Kuşları, bu yaraya dokunurken, sessiz çığlıkları kelimelere döküyor. Kitap, Bosna’da yaşanan katliamın izlerini taşıyan karakterler üzerinden, savaşın insan ruhunda bıraktığı tahribatı anlatıyor. Özellikle savaşın masum insanlar üzerindeki etkileri, kitabın en çarpıcı yanlarından biri. Karakterlerin yaşadığı travmalar, kaybettikleri sevdikleri ve hayata tutunma mücadeleleri, insanın yüreğini burkuyor. Özellikle şu alıntı, savaşın insan ruhunda bıraktığı izleri çok güzel özetliyor:
“Savaş, sadece bedenleri değil, ruhları da öldürür. Geride kalanlar, bir daha asla tam olarak iyileşemez. Onlar, kaybettikleriyle birlikte yaşamayı öğrenmek zorunda kalır."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Daha beter olayları gazetelerden okuyoruz:
A ilinin Gp ilçesinde, evinde uyuyan öğretmenin odasına dinamitin fitilini ateşleyip camdan attılar. Dinamit lokumunun içine kundura çivisi doldurmuşlar. Bunlar öğretmenin yüzüne gözüne, bütün bedenine saplandı. Bunları okudukça yerimde duramıyorum. Elimin altındaki kitapları ışık topları gibi, karanlığın, hem de karanlıkçıların üstüne fırlatıp fırlatıp atasım geliyor. İçimde böyle bir hırs var. Ama kimseye hırsımı açıklama cesareti bulamıyorum.”
"Kitap sevgisi diye bir sevgi vardır sanırım.
Ana sevgisi, kardeş sevgisi, yar sevgisi gibi bir sevgi. Bu sevgi insanın içinde doğuştan mıdır? Yoksa sonradan mı uyanır? Bunu bilmiyorum.
Daha doğrusu, ben şöyle inanıyorum: Kitap sevgisi de bütün öbür sevgiler gibi doğuştan vardır; ama uyuyordur. Onun, zamanı gelince uyandırılması gerekir. Kitap sevgisinin bende nasıl uyandırıldığını düşünüp bu kanıya varıyorum.”
“ İçi burkuldu Mücellanın. Bu işte bir hüzün vardı. Çünkü bahçenin bütün sınırlarını tek başına temsil eden karayemiş ağacı gibi Nazlı'nın kitaplarını da hiç kimse Mücelladan daha fa zla anlayamazdı. Nazlı'nın kitapları, Mücella' nın dantelleri ...
Fark yoktu aralarında. Nazlı da hayatı bir pencerenin içinden seyrediyordu ve onun da hayatla arasında bir pencere camı vardı.”
