"Gidiyorum, yumruklarım delik ceplerinde;
Paltom bile hayaliydi artık;
Göğün altında yürüyordum, ilham perileri! Ve kul köleydim size;
Ah tanrım, ne muhteşem aşklar düşledim!
"Rimbaud 10 Kasım 1891'de henüz otuz yedi yaşındayken ölür. Conception Hastanesi'nin ölüm kayıtlarında şöyle yazar:
"Charleville'de doğmuştu, Marsilya'dan geçiyordu."
Geçiyordu. Oraya sırf tekrar yola çıkmak için gelmişti.
Fransız yazar Léon Bloy'un "acı, geçer; ama acı çekmiş olduğumuz gerçeği hep bizimle kalır." Diye bir sözü var. Çocuk ne kadar küçükse sevgiye ve onaya ihtiyacı o kadar güçlü duyduğundan, bunların karşılanmadığını hissettiği durumlardan, o kadar derinden yaralandığından bahsetmiştim.