Neden vaktinde bilmez insan? Neden her güzelliğe sonuna dek yapışmakta direnmez? Neden çok sonra anlar en küçük yaşam kırıntısının bile değerlendirilmesi gerektiğini?
O geceden sonra bir şeyler değişti ama. Hem mutluluğa hem de acıya açıldı yüreğim. Aslında ikisi aynı şeydi. Mutluluğa açılan her yürek acıyı göze almış demektir. Ben biliyordum bunu. Onlar biliyorlar mıydı?
Sabrını taşırır, zamanı alt etmeye kalkarsan, dünyanın düzeni bozulur. Ruhun örümcek ağına yakalanır. Kargaşadır bu. Olabilecek en kötü şey. Hem bu dünyada hem de yürüyen adamın ruhunda. Ne yapacağını, nereye gideceğini bilemezsin. Kendini nasıl koruyacağını da bilemezsin. Ben şimdi ne yapacağım, ne yapmalıyım, deyip durursun. O zaman, şeytanlar ve şeytancıklar yavaş yavaş hayatına girer, hayatınla oynamaya başlarlar.