Merakınızı anlayacaksınız, yeteneklerinizi tartacaksınız ve eksiklerinizi göreceksiniz.
Batılıların self-made man dedikleri, kendini yapan, kendini inşa eden kişi budur. Bu kişinin gayreti kendini adım adım tamamlama, sürekli üstüne koyma yönündedir.
Unfortunately the ‘tyrant-thief’ of government dupes its subjects by convincing them that they are free simply because some of them can vote for a new master every few years. Voting is nothing more than an act of self-defence made in the vain hope that one will remain free while others are enslaved.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Birinci şart şu: Meraklı olacaksınız. Ama neye meraklı olacaksınız? "Efendim, ben fiziğe meraklı değilim." Kim dedi ki sen fiziği merak et diye! Yoksa yoktur. Ama illa bir merakın vardır. Ağacı merak edersin, otu ya da böceği merak edersin; bildiğin, sevdiğin bir konu vardır. Onun üzerine gidecek, sevdiğini yapacaksın. İnsan meraklı olduğu işi zaten daha iyi yapar. Kendine bir bakacaksın; merakını anlayacaksın, yeteneklerini bir tartacaksın ve eksiklerini göreceksin. Sonra da kendine şunu diyeceksin; "Bana lazım olan konular var ve ben onları öğrenmeliyim." Batılıların self-made man dedikleri; kendini yapan, kendini inşa eden kişi budur. Bu kişinin gayreti kendini adım adım tamamlama, sürekli üstüne koyma yönündedir.
A human being is not one thing among others; things determine each other, but man is ultimately self-determining. What he becomes—within the limits of endowment and environment—he has made out of himself. In the concentration camps, for example, in this living laboratory and on this testing ground, we watched and witnessed some of our comrades behave like swine while others behaved like saints. Man has both potentialities within himself; which one is actualized depends on decisions but not on conditions.
"Ayn Randcı anlamda 'kendi kendini yetiştiren kişi'dir [self-made man], hiç kimseye bir borcu olmadığına, servetini ve ününü tamamen tarihdışı bir bağlamda, herhangi bir ekonomik sistemden, devletten ya da kişiden bağımsız olarak kazandığına inanır. Daha tipik olarak, obsesif hayatının sonuna kadar ailesinin isteklerine karşı bir isyan içinde yaşar, ama yaptığı ve ailesinin ondan olmasını veya yapmasını istediği şeyler arasındaki herhangi bir ilişkiyi reddeder. Bütün hayatı Ötekinin ideallerine karşı bir protesto olabilir, ancak kendisini özerk terimlerle ifade etmesi olasıdır: 'Bunu yapıyorum çünkü x, y ve z'ye inanıyorum,' der; 'Annem babam beni p'yi yapmaya zorladığı için q'yu yapıyorum' demez."
See you next book
Fight it, he willed her, sending the words down the bond—the mating
bond, which perhaps had settled into place that first moment they’d become
carranam, hidden beneath flame and ice and hope for a better future. Fight
her. I am coming for you. Even if it takes me a thousand years. I will find
you, I will find you, I will find you.
Only salt and wind and water answered him.
Rowan rose to his feet. And slowly turned to face them.
But their attention snagged on the ships now sailing out of the west—
from the battle site. His cousins’ ships, with what remained of the fleet
Ansel of Briarcliff had won for them, and Rolfe’s three ships.
But it was not those boats that made him pause.
It was the one that rounded the eastern tip of the land—a longboat. It
swept closer on a phantom wind, too fast to be natural.
Rowan braced himself. The boat’s shape didn’t belong to any of the
fleets assembled. But its style nagged at his memory.
From their own fleet, Ansel of Briarcliff and Enda were soaring over the
waves in a longboat, aiming for this beach.
But Rowan and the others watched in silence as the foreign boat crested
through the surf and slid onto the sand.
Watched the olive-skinned sailors haul it up the beach. A broadshouldered young man nimbly leaped out, his slightly curling dark hair
tossed in the sea breeze.
He did not emit a whiff of fear as he stalked for them—didn’t even go
for the comforting touch of the fine sword at his side.
“Where is Aelin Galathynius?” the stranger asked a bit breathlessly as
he scanned them.
And his accent …
“Who are you,” Rowan ground out.
But the young man was now close enough that Rowan could see the
color of his eyes. Turquoise—with a core of gold.
Aedion breathed as if in a trance, “Galan.”
