Selfieler bir yandan gürültülülerdir ama öte yandan da ifade yoksunudurlar. Filtreler sebebiyle bir maskeye benzerler.
Selfieler bir yandan gürültülülerdir ama öte yandan da ifade yoksunudurlar. Filtreler sebebiyle bir maskeye benzerler.
Yüzün yakın çekiminde bütün arkaplan bulanıklaşmaktadır. Dünyanın kaybına sevk etmektedir. Yakın çekimin estetiği bir toplumu yansıtmaktadır ki bu toplumun kendisi bir yakın çekim toplumu olmuştur. Yüzün kendisi yakalanmış görünür ve kendi kendisine refere eder. Artık dünyayı içermez, yani artık ifade edici değildir. Selfie işte tam da bu boşluktur, ifadesiz yüzdür.
Selfie benliğin boş biçimidir. Boşluğu üretir. Ne narsist kendi kendine delice bağlanma ne de kibir Selfie bağımlılığını çıkaran şeydir; fakat iç boşluk bunu üretir. Burada sabit, kendi kendisini seven narsist bir "Ben" yoktur. Daha ziyade bir negatif narsizm söz konusudur.
Oturup akşama kadar dizi izlemek, sosyal medyada ünlülerin hayatlarını kovalamak, farklı dudak büzme açılarından selfie çekmek varken, odaklı çalışarak başarmak fikri bazılarının keyfini kaçırıyor olabilir.
