Sizin için daha hayırlı olduğu halde bir şeyi sevmemeniz ve sizin için daha kötü olduğu halde bir şeyi sevmeniz mümkündür. Gerçeği Allah bilir, siz bilmezsiniz." (Bakara 2/216)
Mutsuzluğun nedeni başarısızlıktan gelmemeliydi, hele hayal kırıklığı asla gözyaşlarının nedeni olmamalıydı... Neden insanlar bir türlü anlayamıyorlar hayattan hiçbir şey beklememeleri gerektiğini, diye düşündüm.
''Geldikleri gibi giderler'' rastgele, hınçla söylenmiş bir söz değildir. Benzer bir sözü, İzmir'in işgali sırasında General Metaksas da Venizelos'a söyledi:'' Türklerin ordularını yok oldu zannediyorsunuz. Bir sabah karşınızda buluverirsiniz.''
Her zaman herkesi bağışlamak, sonsuz kez bağışlamak gerekiyordu, çünkü kendisi suçlu olmayan ve bu yüzden başkalarını cezalandırabilecek, onları yola getirebilecek tek bir insan bile yoktu.
Bazıları anlamlı anlamlı göz kırparak, doğulu olan bana, ''ya kader?'' diye soracaktır. Buna hep bir yelkenli için rüzgar neyse, kaderin de bir insan için aynı şey olduğu cevabını veriyorum. dümen başındaki insan rüzgarın nereden eseceğine karar veremez, ne şiddette eseceğine de, ama kendi yelkenini yönlendirebilir. Ve bu da kimi zaman inanılmaz derecede fark eder. Aynı rüzgar deneyimsiz ya da ihtiyatsız ya da yanlış karar veren bir denizciyi felakete sürüklerken, bir başkasını sakin bir limana ulaştıracaktır.