müzikten duyduğum ıstırap acaba onu anlamamak ya da yanlış anlamaktan mı diye çok düşündüm. zira yaşamaktan duyduğum ıstırap da sanki biraz yaşayamamaktan gibiydi
bilirdim ki kim nereye düşerse düşsün sonra kalkıp evine gider, insan düştüğü yerde, yaralandığı yerde, bittiği yerde değildir, bunların hepsi evdedir, ev görmeye bu yüzden dayanamam
ben hayatta kendime bir yol bulamadım, yapamadım da, mevcutlara giremedim de. tırmanamadım da, büsbütün aşağı yuvarlanamadım da. anlatılan, görünen, gösterilen şeylerin yol oluşu bana inandırıcı gelmedi. inandırıcı gelmemek bir yana varlığı bana yokluk geldi, yokluğu varlığa kanıttır diye yokluğunu ikrar etmek varlığına tanık tutulurum diye bana hepten perişanlık geldi